[X] Choose Font Here

Wednesday, November 16, 2016

ဘ၀ ကို တန္ဖိုးထားေနထိုင္ၿခင္း

ဒီေန႕ ခ်စ္ခင္ရတဲ့ ညီမေလး ရဲ႕ မဂၤလာဦး ဆြမ္းေကၽြးမွာ ေရစက္ခ် တရားနာေတာ့ ဘုန္းဘုန္းက ထုံးစံရွိတဲ့အတိုင္း လင့္ က်င့္၀တ္၊ မယားက်င့္၀တ္ ေတြ ေဟာပါတယ္ ။
တရား ကို ေသေသခ်ာခ်ာ နာယူရင္း ကိုယ္နဲ႕စိမ္းသက္ ေမ့ေလ်ာ့ ေနၿပီ ၿဖစ္တဲ့ မယား၀တ္ ငါးပါးကို ဆင္ၿခင္ၾကည့္မိပါတယ္ ။


 မယား က်င့္၀တ္ ၅-ပါး
 အိမ္တြင္းမႈလုပ္ သိမ္းထုပ္ေသခ်ာ မိစၦာၾကဥ္ေရွာင္ ေလ်ာ္ေအာင္ျဖန္႔ခ်ိ ပ်င္းရိမမူ ၀တ္ငါးဆူ အိမ္သူ က်င့္အပ္စြာ။

ဒီေခတ္မွာေတာ့ သူ က်င့္အပ္တဲ့ ၀တ္၊ ကိုယ္က်င့္အပ္တဲ့ ၀တ္ ရယ္လို႕ မခြဲၿခားေတာ့ပဲ ႏွစ္ေယာက္အတူ လက္တြဲၿပီးေတာ့ ဒိုးတူေဘာင္ဖက္ ရုန္းကန္ရတဲ့ ေခတ္ၿဖစ္ပါတယ္ ။ ဒီလို အတူတြဲၿပီး တသက္တာ ခရီးကို ေအးအတူ ပူအမွ် သြားရမယ္ဆိုတာ တေယာက္ကို တေယာက္ တကယ့္ကို ခ်စ္ခင္ၿမတ္ႏိုးမွ၊ ယုံၾကည္မွဴ ရွိမွ သာ အဆင္ေၿပပါမယ္ ။ ေရရွည္ ခရီး ကိုး ။

အိမ္ေထာင္သက္ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္လာခ်ိန္မွာ၊ သမီးေလး တေယာက္နဲ႕အတူ မိသားစု ဆိုတဲ့ ဘ၀ကို တည္ေဆာက္ေနခ်ိန္မွာေတာ့ အေမ့ ကို ပိုျပီးနားလည္လာတယ္လို႕ ေၿပာခ်င္ပါတယ္ ။ အတူေန ခရီး ဆယ္ႏွစ္ ေက်ာ္ခ်ိန္မွာ အဖု အထစ္ ဆိုတာ မရွိဘူး လို႕ မေၿပာခ်င္ပါဘူး ။ လွ်ာ နဲ႕ သြားဆိုတာ ခလုတ္တိုက္ၾကတာခ်ည္းပဲ ။ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာ စဥ္းစားရင္ေတာ့ ေလာ တဲ့ အခ်ိန္မွာ ပိုၿပီး ခလုတ္တိုက္မိတာေပါ့ ။

အရင္ ကေတာ့ အေမ့ ရဲ႕ စိတ္ေလာၾကီးမွဴေတြေၾကာင့္ အေဖ နဲ႕ အေမ မၾကာမၾကာ ထိခတ္ၾကတိုင္း က်မရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရးမွာေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳးေတြ မရွိေစရဘူးရယ္လို႕ ေတြးၿပီး တတ္ႏို္င္သမွ် ကိုယ့္ရဲ႕ ေလာၾကီး မွဴေတြ၊ စိတ္ရဲ႕ လိုအင္ဆႏၵေတြ ကို ထိန္းခဲ့တာပါ ။

 သမီးေလး ရွိလာခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ္တိုင္ထက္ သမီးေလးအတြက္ လိုအင္ဆႏၵေတြ ကို ထိန္းဖို႕ဆိုတာ တကယ္ခက္ခဲပါတယ္ ။ အေမ ေတြဟာ သားသမီးေတြဖို႕ လိုအင္ေတြ ၿဖည့္ဆည္းေပးခ်င္ရာမွာ အေဖ ေတြထက္သာတယ္လို႕ မေၿပာခ်င္ပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ သားသမီးေတြရဲ႕ မ်က္နွာကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနသူေတြမို႕ သားသမီးေတြရဲ႕ လိုအင္ကို အေဖေတြထက္သိတယ္ လို႕ ေၿပာခ်င္ပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ သားသမီး မရွိေသးသူေတြဟာ ရွိၿပီးတဲ့ သူေတြရဲ႕ အေၾကာင္းကို ေၿပာတဲ့အခါ သူတကယ္မသိလို႕ ေၿပာတာပါလို႕ နားလည္ရပါတယ္ ။

အိမ္ေထာင္ၿပဳ ၿပီး တိုင္းလဲ အိမ္ေထာင္ရွင္မ ဘ၀ တခုကို နားလည္မယ္လို႕ မေၿပာႏိုင္ပါဘူး ။ တကယ္အိမ္ေထာင္ရွင္မ ဘ၀ ကို က်င့္သုံးမွသာ နားလည္မွာပါ ။ ကိုယ့္အိမ္သားရဲ႕ အာရုံငါးပါး အလိုကို ၿဖည့္ဖို႕ဆိုတာထက္ အလိုကို ေတာင္ မသိတဲ့ နားမလည္ တဲ့ အိမေ္ထာင္ၿပဳ ၿပီးသူေတြအမ်ားၾကီးပါ ။ မိန္းမ ၀ါဒီ ၊ မိန္းမတေယာက္ရဲ႕ ၿဖစ္တည္မွဴ ဘာညာဆိုတဲ့ ရွဳပေ္ထြးတဲ့ အေတြးေတြ ကို ထားခဲ့လိုက္ၿပီး ကိုယ္ခ်စ္ခင္ရတဲ့ ဘ၀ အေဖာ္နဲ႕ အတူတြဲရမယ့္ခရီးမွာ ႏွစ္ေယာက္လုံး စိတ္ေရာကိုယ္ပါ သက္ေတာင့္သက္သာၿဖစ္ေစမယ့္ လမ္းကို ၾကိဳးစားေရြးခ်ယ္ဖို႕ပဲ ဆႏၵၿပဳ ခ်င္တာပါ ။ ႏွစ္ေယာက္တဘ၀မွာ ကိုယ့္တေယာက္စာ အတၱကို ဘာလို႕ ခြဲထြက္ ပုံေဖာ္ေနၾကဦးမွာလဲ ။

ကိုယ့္ဘ၀ မိသားစုလိုအပ္ခ်က္ေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ရွင္ဘ၀မွာ အလုပ္ လုပ္ခ်င္ လုပ္ရမယ္။ အလုပ္ မလုပ္ပဲ ေနခ်င္ေနရမယ္ ။ က်မ အေနနဲ႕ဆို ကိုယ့္ဘ၀ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေၾကာင့္ အလုပ္လုပ္ေနရေပမယ့္လဲ အလုပ္မလုပ္ပဲ မိသားစု အတြက္ ကိုယ့္ဘ၀ ကို အခ်ိန္ေပးထားသူ ေတြကိုလဲ ေလးစားပါတယ္လို႕ ေၿပာခ်င္ပါတယ္ ။

ေၿပာရရင္ က်မရဲ႕ Role Model ၿဖစ္တဲ့ အမသက္ေ၀ဟာလဲ သူ႕သားေလးရဲ႕ ငယ္ဘ၀မွာ အလုပ္မလုပ္ဘဲ သားေလးကို အခ်ိန္ေပးခဲ့သူတေယာက္ပါ ။ ဒီလို လိုအပ္ခ်ိန္မွာ လိုအပ္တာကို ၿဖည့္ဆည္းေပးခဲ့တဲ့ value ဟာ ဘာနဲ႕မွကို တန္ဖိုးၿဖတ္မရပါဘူး ။ အေပၚယံ လိုအပ္ခ်က္ေတြထက္ တကယ့္ကို လိုအပ္တာကို လိုအပ္ခ်ိန္မွာ ၿဖည့္ဆည္းေပးခဲ့တာေၾကာင့္ ဒီကေလးေလးရဲ႕ ဘ၀ မွာ အားမာန္အၿပည့္နဲ႕ ခ်ီတက္ႏိုင္ခဲ့တာ လို႕ေၿပာရရင္ သံသယၿဖစ္စရာ မရွိပါဘူ း ။ သမီးေလးနဲ႕ တရက္ထဲေမြးခဲ့တဲ့ မွဳံမွဳံ႕ အေၾကာင္းေတြ ဖတ္တိုင္း အားက် ၾကည္ႏူးရသလို သမီးအတြက္ အခ်ိန္မေပးနိုင္ခဲ့တာကို ၀မ္းနည္းရ သလို မိသားစုအတြက္ တၿခားလိုအပ္ခ်က္ေတြ ၿဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္သားပဲလို႕ ေတြးၿပီး ေၿဖသိမ့္ရပါတယ္ ။

တကယ္ေတာ့ တန္ဖိုးဆိုတာ ကိုယ္တိုင္သတ္မွတ္ခ်က္ပါပဲ ။ ကိုယ့္ဘ၀ ကို ကိုယ္တိုင္ထက္ နားလည္သူ ဘယ္သူ ရွိဦးမွာလဲ ။ က်မ အတြက္ေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀ရဲ႕ တန္ဖိုးဟာ ကိုယ္တိုင္သတ္မွတ္ခ်က္ပါပဲ ။ ဘယ္သူေတြ ဘာေၿပာေၿပာ လက္ရွိ က်မ လုပ္သင့္တာ လုပ္ႏိုင္တာကို လုပ္ေနတယ္ ။ ကိုယ့္ဘ၀ ကို ကိုယ္တိုင္ နဲ႕ ကိုယ့္ဘ၀ လက္တြဲေဖာ္က ေက်နပ္ေနတယ္၊ ကိုယ္လုပ္သင့္ရာကို ေက်နပ္စြာလုပ္ေနတယ္ ဆိုရင္ ဒါဟာ တန္ဖိုးရွိတဲ့ ဘ၀ မွာ ေနထုိင္ေနၿခင္းပါပဲ ။

ဘ၀ မွာ ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ အတၱ ကို ပုံေဖာ္ေနတာထက္ သူတပါးအတြက္ အနည္းဆုံး ကိုယ့္မိသားစုအတြက္ ကိုယ္ပိုင္ဘ၀ အခ်ိန္ကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ေပးဆပ္ေနသူေတြကိုေတာ့ ေလးေလးစားစား appreciate လုပ္ပါတယ္ ။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ အတၱကို ေရွ႕တန္းတင္ေနသူေတြဟာ တေယာက္ထဲဘ၀ကို လိုခ်င္တာလား ႏွစ္ေယာက္တဘ၀ကို လိုခ်င္တာလား ။ ကိုယ္လိုခ်င္တာကို ကိုယ္ရမွာပါပဲ ။ ဒီလိုေၿပာလို႕ ကိုယ့္ဆႏၵဟာ ေနာက္ဆုတ္ေနရမယ္လို႕လဲ မဆိုလိုပါဘူးေနာ္ ။ ဒီေန႕ မဂၤလာဦး ညီမေလးအတြက္ စကားလက္ေဆာင္ က ေတာ့ ရိုးရိုးွရွင္းရွင္းေၿပာရရင္ အိမ္ေထာင္သည္ ဘ၀မွာ လုပ္သင့္ရာ လုပ္ရမယ့္ အရာကို လုပ္ေနခ်ိန္မွာ သိပ္မေတြးပါနဲ႕ သိပ္မတြက္ပါနဲ႕ ေစတနာ ေမတၱာနဲ႕ သာ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အရာရာကို ပိုင္ပိုင္ရရွိႏိုင္မွာပါ လို႕ ။

လက္ရွိ က်မ ရဲ႕ ဘ၀ မွာေတာ့ လက္တြဲေဖာ္က အိမ္ေထာင္သက္ ဆယ္ႏွစ္ ေက်ာ္တိုင္ တိုင္ နားလည္မွဴ ယုံၾကည္မွဴ အၿပည့္ေပးခဲ့လို႕ စိတ္ရဲ႕ ေအးခ်မ္းလုံၿခဳံမွဴ အၿပည့္ ရရွိေနဆဲပါလို႕ က်မကလဲ ခ်စ္ခင္ရတဲ့ ၊ က်မကိုလဲ ခ်စ္ခင္ၾကတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ားကို သတင္းေကာင္းပါးရင္း ရန္ၿဖစ္လိုက္ ၿပန္ခ်စ္လိုက္နဲ႕ ေရွ႕ဆက္ခ်ီတက္ေနပါေၾကာင္း ။ ။

Sunday, October 30, 2016

ေဒၚမယ္သန္ ႏွင့္ ဟုမ္းမိတ္ ပဲပင္ခ်ဥ္မ်ား

                 ဒီအပတ္ စေန က ေဟာလီးေဒး ဆိုေတာ့ စကၤာပူမွာ ထုံးစံအတိုင္း စေန တန၈ၤေႏြ တရားစခန္းၿပဳလုပ္ၾကသည္ ။ ကိုခ်စ္ေမာင္ ဆရာမက သစၥာပါရမီ တရားစခန္းမွာ အမာခံ ေဘာ္လန္တီယာဆိုေတာ့ ကိုခ်စ္ေမာင္ကို ေသာၾကာညမွာ အခင္းေတြ ေလွ်ာ္ဖို႕ ေခ်ာဆြဲသည္ ။ တရားပြဲ က်င္းပရာ big box မွာ ေလွ်ာ္မည္ တဲ့ ။

မယ္သန္ လဲ ညေန ရုံးဆင္းေတာ့ အိမ္တန္းမၿပန္ခ်င္ ၊ ေနာက္ထပ္ႏွစ္ရက္ေတာင္ နားရမယ္ဆိုေတာ့ အေၾကာင္းရွာ ကိုခ်စ္ေမာင္ေနာက္ လိုက္ၿပီး big box မွာ ပတ္လိုက္ဦးမယ္ေတြးသည္ ။ အေရွ႕မွ အေနာက္ ကမ္ဘာဂန္မွ ဂ်ဴေရာင္းအိစ္၊  ဘူတာ ၆ မွ ဘူတာ ၂၄ သို႕ ၁၈ ဘူတာ ရထားစီးၿပီး ေၿခရွည္ေတာ္ မူေလသည္ ။

            သုိ႕ေသာ္ မွန္းခ်က္ႏွင့္ ႏွမ္းထြက္လြဲ သည္မွာ ကိုခ်စ္ေမာင္က ထမင္းစားေစာင့္ေနသည္ ။ သူ႕ဆရာမ ႏွင့္ အၿခား သူပါ ပါေလရာ ညစာ စားအၿပီး လုပ္အားေပး ၿပန္အသြား ကိုယ့္မွာ ဟယ္ ငါ ေရွာ့ပင္း လိုက္ဦးမည္ ေၿပာမရေတာ့ ။ ပြဲ ၿပင္တဲ့ဆီ လိုက္သြားရသည္ ။ ေဆာင္းေဘာက္စ္ ႏွင့္အသံၿပင္ သူ မလာေတာ့ ကိုခ်စ္ေမာင္လဲ ေဆာင္းေဘာက္စ္ အသံထြက္ဖို႕ မီးၾကိဳးသြယ္ဆင္ တာ၀န္က်ၿပန္သည္ ။ ခန္းမထဲ ပန္းအလွၿပင္သူ ၊ ဘုန္းၾကီး ထိုင္စရာ ၿပင္သူ ၊ ဗီႏိုင္းမွာ ဘုန္းၾကီး နာမည္ ၿပင္သူ ၊ အသံဖမ္းဖို႕ ၿပင္သူ ၊ ေနရာ ထိုင္ခင္း အတြက္ ၿပင္သူ၊ ေရသန္႕ ဘူးေတြ လိုက္ခ် သူ နွင့္ စည္ကားေနသည္ ။ တရားစခန္းက ေနာက္ေန႕ မနက္ ၉နာရီ စမည္ ဆိုေတာ့ ည ထဲက ၿပီးေအာင္ လုပ္ရမည္ ။ မနက္အခ်ိန္မရေတာ့ ။ ကိုယ့္ရဲ႕ ရွားပါးလွေသာကိုယ္ပိုင္နားေနခ်ိန္မ်ားကို အမ်ားအတြက္ လုပ္ေပးေနသူမ်ား ။ကိုယ္ေတြၿပန္လာေတာ့ သန္းေခါင္ေက်ာ္ေနၿပီ သူတို႕ ၿပင္ၾကတုန္း မၿပန္ၾကေသး ။

              ၾကည့္ရင္း ႏွင့္ ကိုယ္လဲ သဒၶါေပါက္လာေတာ့ အိမ္မွာလဲ အမတစ္ေယာက္လက္ေဆာင္ေပးထားတဲ့ ငပိရည္ ႏွစ္ဘူးကလဲ ရွိေန ေတာ့ တရားစခန္းလာသူေတြအတြက္ တနဂၤႏြမနက္မွာ ငပိရည္ ႏွင့္ ပဲပင္ခ်ဥ္ ပို႕ေပးမည္ ဟု ေၿပာလိုက္သည္ ။ အမွန္ေတာ့ ငပိရည္ ႏွင့္ တို႕စရာဟု ေၿပာရမွာ ဘယ္လို ဘယ္လို ပဲပင္ခ်ဥ္ ဟု ေၿပာထြက္သည္မသိ ။

ေၿပာၿပီးေသာ္ အစားအေသာက္စီစဥ္သူ အမ က ဟယ္ ၀မ္းသာလိုက္တာ ။ ပဲပင္ခ်ဥ္ ကို ၾကက္သြန္ေလးနဲ႕ သုပ္မယ္ ။ ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္ ႏွင့္ ေၿပာေသာ္ .........:P

               ေဒၚမယ္သန္ကား ဟိုက္ခနဲ ၿဖစ္ရေခ်ၿပီ ။ လူ ႏွစ္ရာစာ ခန္႕မွန္း တို႕စရာဆိုလွ်င္ ပဲပင္ နည္းနည္း ပဲသီးနည္းနည္း ခရမ္းကၽြတ္သီး သခြားသီး စသၿဖင့္ လြယ္ေသာ္လည္း ပဲပင္ခ်ဥ္သုပ္ရန္ လူႏွစ္ရာစာအတြက္ကား မလြယ္ေခ် ။ သို႕ေသာ္ ကိုယ္လဲ ငပိရည္ ႏွင့္ ပဲပင္ခ်ဥ္ ကို ၾကိဳက္ေတာ့ လွဴရင္လဲ အဲလိုတြဲလွဴခ်င္သည္ ။ အခ်ိန္ကား တစ္ရက္ႏွင့္ တစ္မနက္သာရသည္ ။ ပဲပင္ခ်ဥ္ဖို႕ စိမ္ရင္ သုံးရက္ေတာ့ ၾကာတတ္သည္ ။ မတတ္ႏိုင္ ၾကံရ ဖန္ရမည္ေပါ့ ။ ပြဲကအၿပန္ ည သန္းေခါင္ေက်ာ္ေနၿပီမို႕ ဒီညေတာ့ ရွိေစေတာ့ မနက္ေတာ့ ေစာထရမည္ ။ ေဟမာ က မနက္ swimming pool သြားမည္ ေၿပာထားေတာ့ သူ အိပ္ယာမထခင္ ကိုယ္ လုပ္စရာရွိတာ ၿပီးထားရမည္ ။

             စေန မနက္အေစာ အိပ္ယာထ အိုးသူၾကီးညီမ ကိုေၿပာေသာ္ အၿဖဴမဟုတ္ရင္ အမည္းကို လက္ကိုင္ထားသည့္သူမက မၿဖစ္ႏိုင္ ဆိုသည္။ ၿဖစ္တာမၿဖစ္တာ ေနာက္ထား ပဲပင္ေတာ့ အကုန္၀ယ္မွ ဆိုၿပီး ေအာက္ဆင္း ဆုိင္ကရွိသမွ် ပဲပင္ အကုန္၀ယ္ခိုင္းရာ ဆိုင္က ပဲပင္လား ေခါက္ဆြဲလား မွားမွာစိုးလို႕ေမးသည္တဲ့ ။ ပဲပင္ ဒီေလာက္အမ်ားၾကီး ဘာလုပ္ဖို႕ဆိုတာ သူတို႕စဥ္းစားမရ ၊ ေနာကေ္တာ့ ဆိုင္ ေရာင္းဖို႕ နည္းနည္းခ်န္ကာ အကုန္မ လာသည္ ။ ေဆးတာေတာင္ ဇလုံၾကီး ႏွင့္ ဆယ့္ေလးၾကိမ္ေဆးရသည္ ။ ထို ပဲပင္မ်ား ကို ဘယ္ထဲ ထည့္စိမ္ပါမည္ နည္း ။ စတိုထဲ၀င္ စာအုပ္ထည့္ေသာ ပုံးၾကီး မ လာစာအုပ္ေတြ ထုတ္ၿပီး ေဆး ။ ထည့္စရာ ေတာ့ ရၿပီ ပဲပင္စိမ္ေတာ့မည္ ေဟ  ေဟ့ ။

           ပဲပင္စိမ္ၿပီးေသာ္ ေနပူေသာေနရာ ရွာရၿပန္သည္ ။ အခါတိုင္း ပဲတီခ်ဥ္စိမ္ေသာ္ ပုလင္းေလးထဲထည့္ ၿပဴတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚတင္လိုက္ရုံ ။ အခုေတာ့ လူႏွစ္ေယာက္ အေတာ္ မ ရ ေလာက္ေအာင္ေလးေသာ ပုံး ၾကီးကို ဘယ္မွာ တင္မည္နည္း ။

ညီအမ ႏွစ္ေယာက္ ေအာက္ဆင္းကာ ေနပူရွာရၿပန္သည္ ။ ေနက ပူေသာ္လည္း ေတာ္ၾကာ သူမ်ား မ သြားရင္ မည္သို႕ လုပ္မည္နည္း ။ သူမ်ားအိမ္ေရွ႕လည္း သြားမထားရဲ ။ စိတ္ပ်က္ ညစ္ ၿပီး အိမ္ေပၚ ၿပန္တက္လာသည္ ။ အိမ္ေပၚေရာက္ေတာ့ ကိုခ်စ္ေမာင္က ႏိုးေနၿပီ ။ ပဲပင္ေတြ ၿမင္ၿပီး သူလည္းအံ့ၾသ ၊ အက်ိဳးအေၾကာင္းေမးၿပီးေသာ္ သူ႕မတိုင္ပင္ဘဲ လွဴ ေတာ့ ခပ္ေငါ့ေငါ့ေလး ေၿပာသည္ ။ ေအးပါ လုပ္ေပါ့ မင္း လုပ္ႏိုင္ၿပီးတာပဲ ....:'(

                ေယာက်္ားေၾကာက္ရသည့္ ေဒၚမယ္သန္မွာ ၿဖစ္ခ်င္ရာၿဖစ္ေတာ့ ပဲ ပင္ ဟု မ်က္ေစ့စုံမွိတ္ခါ သူတို႕ ေရကူး သည့္ေနာက္ လိုက္ရၿပန္သည္ ။ ေအာက္အဆင္း မိုးက ရြာခ်ေတာ့ ပဲပင္ေနပူလွမ္းစရာ ရွာမေတြ႕တာ ေနလည္းမပူပါဘူးေလ ဟု ၾကံဖန္ ေၿဖသိမ့္ ရေသးသည္ ။ အၿပင္က ၿပန္လာေသာ္ ေနက ၿပန္ပူေနေတာ့ ပဲပင္ေနပူလွမ္းဖို႕အေရး ကိုခ်စ္ေမာင္ဆီ အၾကံေတာင္း ေတာ့ ပယ္ခ် ၿပန္သည္ ။ ဟြင္းေနေပါ့ ဆိုၿပီး ညီအမႏွစ္ေယာက္ ေအာက္ဆင္း ေနပူသည့္ေနရာ ခပ္တည္တည္ ၿဖင့္ ခုံခ်ၿပီး ပုံးကို  ခုံေပၚတင္ ထား ခဲ့သည္ ။ ဘယ္သူမ်ား ပဲပင္ပုံးၾကီး တိုက္ခ် လိုက္မလဲ ဆိုတာ ကို အိမ္ေပၚၿပဴတင္းေပါက္ကေန ရပ္ၾကည့္ၾကသည္ ။

 ညေန ငါးနာရီေလာက္က်ေတာ့ မေနႏိုင္ ေယာင္းမ ႏွစ္ေခ်ာင္းကိုင္ ေအာက္ဆင္း ပဲပင္ ကို ၿမည္းၾကည့္ေတာ့ စိမ္းဆတ္ဆတ္ မနပ္ေသး ခ်ဥ္ဖို႕ကေတာ့ ေ၀းေသးသည္ ။ အခါတိုင္း ပဲပင္ ေရစိမ္တာ ၾကာရင္ေတာင္ ေရ နာေသးတာ ဒီပဲပင္ ေရမနာ အေတာ္အေၾကာမာလွသည္ ကေတာက္စ္ ..............။


ဒီေတာ့ ရွာလကာရည္ တစ္ပုလင္းသြား၀ယ္ ပဲပင္ပုံးထဲ ေလာင္းထည့္ ၊ မႏြမ္းေသာပဲပင္ ႏြမ္းေအာင္ ေရေႏြးက်ိဳဳ ၿပီး ပူပူေလာင္းထည့္ လိုက္သည္ ။ 
ညက ် အိပ္လို႕ေတာင္ မေပ်ာ္ ။ ပဲပင္မခ်ဥ္ရင္ေတာ့ မနက္က် ကမ္ခ်ီ ပဲ ၀ယ္ရမလား တၿခားအတို႕ေတြ စီစဥ္ရမလား ၊ အမွန္ ပင္နဆူလာသြား ခ်ဥ္ဖတ္၀ယ္သင့္တာ ဟု ဟိုေတြးဒီေတြး ဗ်ာမ်ားေနသည္ ။

တနဂၤေႏြ မနက္ အိပ္ယာထေတာ့ အေၿပးအလႊား ပဲပင္စိမ္ထားသည့္ ပုံး သြားဖြင့္ ၊ အၿမွဳပ္တစီစီေတြ႕ေသာ္ ၀မ္းသာအားတက္ၿပီး ၿမည္းၾကည့္ ခ်ဥ္သည္ နပ္သည္ တအားေတာ့ မအိေသး ေဟး ေဟး ။
မနက္ ကိုးနာရီခြဲေသာ္ တရားပြဲက်င္းပရာသို႕သြားရန္ အားလုံးအဆင္သင့္ ။



တစ္ေန႕ တစ္ည တစ္မနက္ ပဲပင္ခ်ဥ္











ပဲပင္ခ်ဥ္ စတင္ၿဖစ္ေပၚလာရာ အရင္းခံ ငပိရည္


              















တရားပြဲ က်င္းပရာေရာက္လို႕ ပဲပင္ခ်ဥ္မ်ား ကို ဆီနဲ႕ ဆားနဲ႕ နယ္ ။ ပဲပင္ေတြကို အိ သြားေအာင္ ကိုယ့္ အင္အားနဲ႕ ဇိ ဇိ နဲ႕ နယ္ ဟမ္ ။ 
လုပ္အားကုသိုလ္ယူေနသူ ပခုကၠဴသားတစ္ေယာက္က ဟာ ပဲပင္ခ်ဥ္ေတြ ေကာင္းလိုက္တာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆီမွာလဲ အလွဴ ဆို ပဲပင္ခ်ဥ္ပါတယ္ဆိုလို႕ ၀မ္းသာရေသးသည္ ။
ငပိရည္၊ ပဲပင္ခ်ဥ္ ေယာဂီအားလုံးစာ ေလာက္ငွ ပါသည္ ။





ေယာဂီမ်ားကို ေကၽြးသည့္ ပုံစံပါ ။ ေရေႏြး ႏွင့္ အသီးပြဲလည္း ပါ ပါေသးသည္ ။














ေယာဂီမ်ားမွ ေန႕လည္စာမသုံးေဆာင္မီ အလွဴရွင္ မ်ားကို ေမတၱာပို႕ ေသာအခါ ပီတိၿဖစ္ၿပီး ကိုယ့္အိိမ္သားကို လွမ္းအၾကည့္ ကိုခ်စ္ေမာင္ေခၚ ကိုႏွမ္းၿဖဴ းကား ၿပဳံးၿပဳံးၾကီး လက္အုပ္ခ်ီ သာဓုေခၚေနသည္ ကို ေတြ႕ေသာအခါ ကိုယ္လည္း ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး သာဓု သုံးၾကိမ္ၿပည့္ေအာင္ ေခၚလိုက္သည္ ။ မိတ္ေဆြအေပါင္းလည္း ထပ္တူရေအာင္ ေ၀မွ် ပါသည္ ။ အမွ် အမွ် အမွ် ...............။        ။

Friday, July 22, 2016

သူ႕အေၾကာင္း ကိုယ့္အေၾကာင္း အခ်စ္တို႕အေၾကာင္း ( ၂ )

အတိတ္ဆိုတာ ၿပန္ေအာင္းေမ့ေနရမယ္ မဟုတ္ဘူးဆိုေပမယ့္ ၿဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ ဘ၀မွာ ၿဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ်ကိုေတာ့ ေမ့မၿပစ္ဘဲ သင္ခန္းစာယူစရာရွိ ယူထားရမယ္မဟုတ္လား။ ေၿပာရရင္ အေတြ႕အၾကဳံနဲ႕ ၀မ္းစာၿဖည့္ထားတဲ့သေဘာေပါ့ ။ ဘ၀ ကို ၿဖတ္သန္းခဲ့ရာမွာ ကံေကာင္းစြာနဲ႕ အားလုံးအဆင္ေၿပေၿပ ေခ်ာေမြ႕ခဲ့တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူးဆိုေတာ့ ၿပန္သတိရရရင္ နာက်င္ရတာေတြလဲ ရွိတာေပါ့ေလ ။
 
အသက္ေလးဆယ္ကို သုံးပိုင္း ပိုင္းမယ္ဆိုရင္ မိဘရဲ႕ အရိပ္ေအာက္မွာေနခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ရယ္ ၊ ကိုယ့္ေၿခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ရပ္ ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ထြင္ခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ရယ္ ၊ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးေနာက္ ခရီးတခုကို အေဖာ္နဲ႕ အတူတူဆက္ေလွ်ာက္ေနရတဲ့ ဘ၀ ရယ္ လို႕ ပိုင္းၿခားၿပီး အမွတ္ရစရာေတြ ကို ေရးထားခဲ့ခ်င္ပါတယ္ ။
 သမီးေလး ၾကီးလာလုိ႕ သူ႕ ေမေမ မရွိဘူးဆိုရင္လည္း ေမေမ့ ဘ၀ ကို သိေစခ်င္လို႕ပါ ။ သမီးေလးသာ ၿမန္မာစာ မဖတ္တတ္ဘူးဆိုရင္ ေတာ့လည္း မတတ္ႏို္င္ဘူးေပါ့ေလ ။ 
 
အသက္ေလးဆယ္မွာ မွန္းထားသလို မၿဖစ္တာေတြ ထင္ထားသလိုမၿဖစ္တာေတြကို အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကဳံလာရတဲ့အခါမွာ ဘာကိုမွ အေသတြက္မထားတတ္ေတာ့တာလည္း ဘ၀ ကေန သင္ယူခဲ့တာေတြပါပဲ .............။ 
 
 
ဒီေန႕ညမွာ က်မ အမ်ိဳးသားနဲ႕ သမီး တို႕ရဲ႕ အားၿပိဳင္မွဴအၾကားမွာ စိတ္ေမာခဲ့ရတဲ့အတြက္ အတိတ္က ကိုယ့္အၿဖစ္နဲ႕ ၿပန္ေတြးစဥ္းစားမိတာပါပဲ ။ ႏွစ္ေယာက္လုံးဟာ က်မ ခ်စ္တဲ့သူေတြမို႕ ဘယ္သူ႕ဘက္မွ မလိုက္ပဲ ေဘးကေန အသာၾကည့္ေနမိတယ္ ။ ဖေအ နဲ႕ သမီး သူတို႕အခ်င္းခ်င္းလဲ ခ်စ္ၾကတဲ့ သူေတြမို႕ ဘာမွ၀င္မပါပဲ စိတ္ေအးသြားေအာင္ အသီးတပြဲသာၿပင္ေကၽြးလိုက္ပါတယ္ ။
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
လမ္းတစ္ခုကို သြားမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ပန္းတိုင္ကို ၿမန္ၿမန္ နဲ႕ သက္သက္သာသာသြားခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ အရင္ဆုံး ပန္းတိုင္ကို အရင္ေရြးခ်ယ္ရမွာၿဖစ္သလို ပန္းတိုင္သိၿပီဆိုရင္လဲ ဘယ္လိုသြားမယ္ဆိုတာ အရင္ၾကည့္ထားေတြးထားရမွာပါ ။ ေနာက္ လမ္းမွာအဆင္ေၿပဖို႕ လိုအပ္တဲ့၀မ္းစာလဲ ၿဖည့္သြားရပါမယ္ ။
 
 ဒါေပမယ့္ ဘယ္အရာကမွ မေသခ်ာဘူးဆိုတာကို လဲ ေမ့မထားရပါဘူး ။ ဘာကိုမွ ပုံေသေၿပာလို႕မရဘူး မဟုတ္လား ။ 
 
သမီးေလး ကို ဘာၿဖစ္ေစခ်င္သလဲ ဆိုရင္ေတာ့ က်မ အေၿဖက ရွင္းပါတယ္ ။ သမီးေလး အသက္ရွည္ရွည္ က်န္းက်န္းမာမာနဲ႕ ဘ၀ ကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ၿဖတ္သန္းသြားေစခ်င္တာပါပဲ ။ 
 
အဲဒီအတြက္ က်မ ကလဲ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ၿဖည့္ဆည္းမယ္ ။ ၿဖည့္ဆည္းမယ္ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ က်မ အတြက္လဲ ၀န္ထုတ္၀န္ပိုး လဲ မၿဖစ္ခ်င္ဘူး ။ ဒီေနရာမွာ သူမ်ား အေမ ေတြနဲ႕ ကြာမွာပါ ။ က်မ လဲ က်မရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ဘ၀ ကိုေတာ့ ဒီလူတေယာက္ထဲ အတြက္ရယ္သာ အစအဆုံး ၿဖည့္ဆည္းဖို႕ေတာ့မၿဖစ္ခ်င္ပါဘူး ။ သားေလး ဆုံးသြားတဲ့အခါ ဘယ္ေလာက္၀မ္းနည္းေနေပမယ့္ သူနဲ႕ အတူ လိုက္ေသဖို႕ တခါမွ မေတြးမိပါဘူး ။ အဲ့ဒါနဲ႕တင္ လူေတြဟာ ကိုယ့္ဘ၀ နဲ႕ကိုယ္၊ သူမ်ားကို ခ်စ္တယ္ဆိုတာ လဲ အကန္႕အသတ္ရွိတယ္ လို႕ သေဘာေပါက္ခဲ့ပါတယ္ ။ 
 
သမီးေဖေဖ ကိုေတာ့ စကၤာပူမွာ ေနတဲ့ကေလး၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ေတြနဲ႕ ညမွသာေတြ႕ရၿပီး တေနကုန္ စကၤာပူ အသိုင္းအ၀န္းမွာ ေနရတာ သုံးႏွစ္ေလာက္ ရွိေနၿပီၿဖစ္တဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ကိုယ္တသက္လုံး အသားက်ေနခဲ့တဲ့အေလ့အထနဲ႕ ႏွိဳင္းယွဥ္ၿပီး ေတာ့ အားမလိုအားမရ မၿဖစ္သင့္ဘူး ဆိုတာာကိုေတာ့ သတိေလး ထားေစခ်င္ပါတယ္ ။ 
 
 စကၤာပူရဲ႕ ဓေလ့ေတြ အေလ့အထေတြ နဲ႕ ရင္းႏွီးေစခ်င္လြန္းလို႕ အိမ္မွာ ထိန္းေပးမယ့္သူ ရွိေနေပမယ့္ တေနကုန္ ေက်ာင္းမွာ ထားၿပီး ဒီက အက်င့္ေတြ ကို စက်င့္သုံးလာမွ လက္မခံႏိုင္ဘူးရယ္လို႕ မိဘဆိုတဲ့ ဗီတိုအာဏာသုံးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ၿဖစ္ေစခ်င္တဲ့ အေနအထား ကေနပိုၿပီး ေ၀းလာမွာပဲ လို႕ လဲ ေတြးမိတယ္ ။ 
 
ကိုယ္ကၿဖစ္ေစခ်င္တာကို ကိုယ္ၿဖစ္ေစခ်င္တဲ့ပုံစံမ်ိဳး ကို ကိုယ္တိုင္က်င့္သုံးၿပၿပီး ေမတၱာသက္သက္နဲ႕သာ ဆက္ဆံေစခ်င္တာပါပဲ ။ အဆိုး အေကာင္းကိုေတာ့ သူတို႕ကိုယ္တိုင္သာ ဆုံးၿဖတ္ေရြးခ်ယ္ က်င့္သုံးသြားၾကရမွာပဲ ၿဖစ္ပါတယ္ ။

Sunday, July 17, 2016

က်မနဲ႕ ပန္းမ်ား

က်မ က ပန္းေတြ ကိုေတြ႕ရင္ေပ်ာ္တယ္ ။
လက္၀တ္ရတနာေတြ ဒီမွာေတာ့ ဘရန္းဒတ္ေတြေပါ့ေလ အဲဒါေတြကိုေတြ႕လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္က ဘယ္လိုမွမေနဘူး ပန္းေတြကိုေတြ႕လိုက္ရရင္ ကိုယ္နဲ႕ရင္းနွီးတဲ့ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းကို ေတြ႕သလိုကို ေပ်ာ္တာ ။
ေၿပာရရင္ ပန္းေတြ ဆိုတာလဲ က်မရဲ႕ ေဆြမ်ိဳးေတြပါပဲ ေဆြမ်ိဳးမွ ရင္းႏွီးရုံတင္မဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ကို ေထာက္ပံ့ေပးခဲ့တဲ့ ေဆြမ်ိဳးပဲ ဆိုပါေတာ့ ....။
ဒီလိုဆိုလို႕ က်မက ပန္းေတြကိုသိပ္ခ်စ္တတ္တာပဲ ဆိုရင္ အေမ နဲ႕ ေမာင္ေလးက ရယ္ခ်င္မွာ ။ တကယ္ေတာ့ အရင္တုန္းက မိဘေတြနဲ႕အတူေန ငယ္ဘ၀မွာ က်မ က ပန္းကိုၿမင္ရင္ ဟယ္ စပါယ္ေတြ အမ်ားၾကီးပြင့္တယ္ ပန္းေစ်းက်မယ္ထင္တယ္ ပန္းေရာင္းကုန္ေအာင္ သူမ်ားေတြထက္ဦးေအာင္ေရာင္းရေအာင္ ၿမန္ၿမန္သြားမွ ၊ ဟယ္ ႏွင္းဆီေတြ ဒီအနီငုံကေတာ့ ၾကီးတယ္ ေစ်းမဆစ္တတ္တဲ့ ၀ယ္ေနက် ရဲစခန္းထဲက မမၿမိဳင္တို႕ဖို႕ ခ်န္ထားမယ္ ၊ နွင္းဆီ၀ါေတြက ေနၿမင့္ရင္ အာလြယ္တယ္ သူရႆ တီမယ္ေတာ္ ကိုးကြယ္တဲ့ မမ်ိဳး တို႕အိမ္ကိုအရင္၀င္ပိဳ႕လိုက္မယ္ ။ ဗမာႏွင္းဆီအနီေလးက ဆယ္ပြင့္ပဲပါတယ္ မမနွဲအတြက္မွာထားတဲ့ ဆိုင္ေတြကို ပို႕ရမယ္ .. အဲလိုေတြသာ ေတြးခဲ့တယ္ ။ တကယ္ေတာ့ က်မ ဟာ ပန္းေတြကို ေငြနဲ႕ လဲပစ္ဖို႕ပဲ ပိုၿပီး စိတ္၀င္စားခဲ့ တာ ။
အေမ နဲ႕ ေမာင္ေလး ကေတာ့ ပန္းေတြကို ေရာင္းထုတ္ဖုိ႕ထက္ ပြင့္ဖို႕ေတြ ၊ အပင္ကို လိုအပ္တာေကၽြးဖို႕ ၊ ေပါင္းၿမက္သင္ ဖို႕ ေရေလာင္းဖို႕ ပို စိတ္၀င္စားတာ ။
ေမာင္ေလး ဆယ္တန္းေၿဖၿပီး အားေနေတာ့ အိမ္မွာ ရြက္လွေတြကို ေနေရာင္ရတဲ့ေနရာေရႊ႕တာ ၊ ႏွင္းဆီေတြကို ေဘာင္ လုပ္ၿပီး ေရကို တစ္ပင္ၿခင္းေလာင္းမေနရေအာင္ ေၿမာင္းေဖာ္တာ ၊ ႏွင္းဆီေတြကို အေရာင္စပ္တာ အဲလိုေတြ လုပ္ခဲ့တယ္ ။
ဒီေန႕ ပန္းဆိုင္သြားေတာ့ ထူးထူးၿခားၿခား ႏွင္းပန္းေတြ ေတြ႕တယ္ ။ အႏွစ္ႏွစ္အလလ က ခ်စ္ခင္ရတဲ့ ေဆြမ်ိဳး ကိုေတြ႕သလိုမို႕ ၀မ္းသာအားရ ဓါတ္ပုံရိုက္မိေပမယ့္ ၀ယ္မလာခဲ့ဘူး ။ ႏွင္းပန္းက အဆိပ္ရွိတယ္ေလ ပန့္ပြင့္ေၾကြက်လို႕ သမီးေဟမာ လက္နဲ႕ဖ ်စ္မိ ပါးစပ္ထဲ ထည့္မိမွာေၾကာက္လို႕ ... ။
တခါတေလ ေတာ့ အခ်စ္လိုပဲ ေ၀းေ၀း ေနမွ ေကာင္းမယ္ဆိုလဲ ေနၾကရမွာေပါ့ ။ ။

ကိုခ်စ္ေမာင္ နဲ႕ ပုရစ္တစ္ေကာင္

ေခတ္မွီသြားေအာင္ ကခ်စ္ေမာင္ကို ပုရစ္တစ္ေကာင္လိုၿမင္ေယာင္ၾကည့္လိုက္မယ္ ((( ဟမ္ )))

ကခ်စ္ေမာင္က အိမ္တြင္းေအာင္းၿပီး တရုတ္ကားတြဲၾကည့္ၿပီး ပါးစပ္က အီးယား အား လိုက္ေအာ္ေလ့ရွိတယ္
ပုရစ္ဟာလဲ တြင္းေအာင္းသတၱ၀ါ တေကာင္ပဲ၊ သူတြင္းေအာင္းၿပီးရင္ ဘာေတြလုပ္လဲေတာ့ မသိဘူးေပါ့ ။


ရာသီသိပ္ပူလာၿပီးေနာက္ မိုးစ ရြာရင္ ပုရစ္ဟာတြင္းထဲကေန ထြက္လာတယ္
ကခ်စ္ေမာင္ကေတာ့ မယ္သန္ နဲ႕ေဟမာ နားပူနားဆာလုပ္လြန္းလို႕ နားပူလာရင္ နားေအးေအာင္ အၿပင္ကိုလိုက္ပို႕ရတယ္ ။

စေလမွာဆိုရင္ေတာ့ မိုးဦးေပါက္မွာ ပုရစ္ေတြထြက္လာရင္ ဓါတ္တိုင္ေတြေအာက္မွာ ပုရစ္လိုက္ေကာက္ၾကတယ္ ။ ဓါတ္တိုင္ဟာ ၁၅ ေပအထက္ၿမင့္တယ္ဆိုေတာ့ ပုရစ္ဟာ ၁၅ ေပအၿမင့္ထိေတာ့ ပ်ံနိုင္တယ္လို႕ ေၿပာရမယ္ ။ အၾကာၾကီးေတာ့ မဟုတ္ဘူး ဖုတ္ ဆို ၿပဳတ္က်လာတာ အဲေတာ့မွ သြားေကာက္ ပလတ္စတစ္အိတ္ထဲထည့္ရုံပဲ ။
ပုလင္းရွိရင္ ပုလင္းထဲ ထည့္ၾကတယ္ ။
ပုလင္းထဲမွာေနရတဲ့ပုရစ္ဟာ သူ႕ရဲ႕ ေၿခတံလက္တံေတြကို ဆန္႕ထုတ္ဖို႕အခြင့္အေရးမရရွာဘူး ။
ကခ်စ္ေမာင္လဲ အဲလိုပဲ queen size ေမြ႕ယာေပၚမွာ အတူအိပ္ၾကတဲ့ မယ္သန္နဲ႕ ေဟမာကလဲ အေကာင္ၾကီးေတာ့ သူ႕ေၿခတံ လက္တံေတြကို ဆန္႕ထုတ္အိပ္ဖို႕ အခြင့္အေရးမရွိရွာဘူး ကၽြတ္စ္ ကၽြတ္စ္


ပုလင္းထဲက ပုရစ္ကို အရြက္ေလးေတြခူးေကၽြးတယ္ အေ၀ရာရြက္အညြန္႕ဖ်ားေလးေတြေရာေပါ့ ။ အညြန္႕အဖူးက သိပ္မစိမ္းလို႕လားမသိ ပုရစ္ဟာ ရင့္တဲ့အစိမ္းေရာင္ကို ပိုစားတယ္ အဲလိုဆို ကိုယ္ေကၽြးတာကို ႏုႏုဖတ္ဖတ္ေလးမစားပဲ ရင့္တဲ့အစိမ္းကိုစားရမလားလို႕ မခ်င့္မရဲ အားမလို အားမရၿဖစ္ရတယ္ ။
ကခ်စ္ေမာင္လဲ အဲလိုပဲ အဲလိုပဲ ရင့္တာကို ပိုၾကိဳက္တယ္ပဲေၿပာရမယ္ ကိုယ့္ကို ယူတာပဲၾကည့္ေတာ့ ဟမ္ ။
ပုရစ္ရဲ႕ ေၿခေခ်ာင္းလက္ေခ်ာင္းေတြမွာ အေမႊးအၿမွင္ေလးေတြ အမ်ားၾကီးရွိသလို႕ ကခ်စ္ေမာင္မွာလဲ အဲလိုပဲလို႕ :P


ပုရစ္ကိုမေၾကာက္ေပမယ့္ သူ႕မ်က္လုံးကို တည့္တည့္ေသခ်ာမၾကည့္ၿဖစ္သလို ကခ်စ္ေမာင္မ်က္လုံးကိုလဲ သိပ္မၾကည့္ၿဖစ္ဘူး (အရပ္ခ်င္းကြာလို႕)
ပုရစ္ကို မစားဖူးလို႕ စားမၾကည့္လို႕ သူ႕အရသာကို ၾကိဳက္မၾကိဳက္မသိေပမယ့္ ကခ်စ္ေမာင္ ကိုေတာ့ ၾကိဳက္ပါတယ္လို႕ :P