Thursday, October 31, 2013

ေတြ႕ဆုံၾကံဳကြဲ ေလာက ထဲ က မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း မ်ား (၂)

ေၿပာရရင္ ေဖ့ဘြတ္ ဆိုတဲ့ မ်က္နွာစာအုပ္ၾကီးဟာ ကိုယ့္အတြက္ အေတာ္အဆင္ေၿပတာပဲ ။
အႏွစ္ႏွစ္အလလ က ေ၀းကြာေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ၿပန္ေတြ႕ရတာ အေတာ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာကိုး ။

                                ကိုယ္သတိရလို႕ အဲဒီလူရဲ႕ နာမည္ေလးကို ရိုက္ထည့္ၿပီး စိတ္ရွည္ လက္ရွည္ ရွာရင္ ေတြ႕တာကမ်ားပါတယ္ ။
ေတာ္ေသးတာက ကိုယ့္ေအပါင္းအသင္းေတြကလဲ Nick name ေတြသိပ္မသုံးၾကတာပဲ ... ။

                                  အခုလဲ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္စိတ္ထဲေပၚလာလို႕ နာမည္ရိုက္ထည့္ေတာ့ သူ႕ေနရပ္ေဒသ ရယ္ ေနာက္ ဒင္းက (ခ်စ္စနိုး ) ေဘာလုံး၀ါသနာအိုးမို႕ လိုက္ခ္ထဲမွာ မန္ယူ ကိုေတြ႕ေတာ့ ဟုတ္မွာပဲလို႕ အက္လိုက္တာ ၊ တကယ္ပဲ သူပဲၿဖစ္ေနတာကိုး ။ သူ႕ ဓါတ္ပုံေတာ့မေတြ႕ဘူး ကေလးေတြပုံေတြ႕ေတာ့ သမီးေလးက အေတာ္ၾကီးေနပါလားေတြးမိၿပီး ဟုတ္ပ ကို္ယ္ေတြ မခြဲခြာခင္ ၁၉၉၉ ေလာက္မွာ သူက အိမ္ေထာင္က်ၿပီး ကေလးတစ္ေယာက္ေမြးေနေပါ့ဟာ ......

သူကလဲ ကိုယ့္ကိုလက္ခံၿပီး မတ္ေစ့ပို႕တယ္ ။ သူ႕ကိုသိေသးရဲ႕လား တဲ့ ။
ဂေလာက္ ခင္မင္ခဲ့သူေတြအခ်င္းခ်င္း ေမးစရာလားလို႕ ေတြးမိေပမယ့္ သူေမးတာလဲ ဟုတ္တာပဲေလ ၁၃ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာခဲ့ၿပီ ဆိုေတာ့ ..............။

                                 အသက္ ၁၉ ႏွစ္မွာ မိဘ အရိပ္အသိုင္းအ၀န္းကေန ထြက္လာၿပီး အလုပ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ေၿပာင္းေ နရာအမ်ိဳးမ်ိဳးေၿပာင္းခဲ့ေတာ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းဆိုတာကို ကိုယ့္ေဆြရင္းမ်ိဳးရင္းလိုပဲ အားထားၿပီး ခင္မင္ခဲ့ရတယ္ ။
အခု အသက္ ၃၈ ဆိုေတာ့ ၁၉ ႏွစ္ေလာက္ အတြင္း မွာ  လူေတြအမ်ားၾကီးကို ခင္မင္ဆက္ဆံခဲ့ရတာ  ။       
ကံကေကာင္းေတာ့ ဆက္ဆံခင္မင္ၿပီး အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ေ၀းကြာသြားၾကေပမယ့္ ေနာက္တစ္ခါၿပန္ေတြ႕ရင္ မဆက္ဆံမပတ္သက္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ မုန္းခဲ့တဲ့ သူ တစ္ေယာက္မွ မရွိခဲ့တာပဲ ။
အေပါင္းအသင္း ကံေကာင္းတယ္ပဲ ဆိုပါေတာ့ ။

ကိုယ့္ရဲ႕ ငယ္ရြယ္ႏုပ်ိဳတဲ့ ကာလမွာ ခင္မင္ၾကသူေတြထဲ မိန္းကေလးလဲ နည္းတယ္ ။ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းခြင္ထဲ လုပ္ခဲ့သူမို႕ အေပါင္းအသင္းက ေယာက္်ားေလးေတြမ်ားတယ္ ။
ဒီလို ေယာက္်ားေလးအေပါင္းအသင္းေတြနဲ႕ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ ေပါင္းသင္းခဲ့တာ ကိုယ့္မွာ စိတ္အေနွာင့္အယွက္ၿဖစ္စရာ ၊ နာမည္ပ်က္ အေၿပာအဆိုမခံခဲ့ရတာေတြဟာ ကိုယ္တိုင္ ဆင္ၿခင္စိတ္နဲ႕ေနထိုင္ခဲ့တာထက္ သူတို႕ရဲ႕ ကိုယ့္အေပၚ ႏွမသားခ်င္းေလးလို ခင္မင္ ဆက္ဆံ ခဲ့တာေၾကာင့္လို႕ ဒီေန႕ေခတ္လို အၿဖစ္အပ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးၿဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ေခတ္ၾကီးထဲမွာ ပိုသေဘာေပါက္နားလည္ရင္း သူတို႕ကိုပိုေက်းဇူးတင္မိတယ္ ။ တကယ္ပါ ။

၁၉၉၅ ဂ်ီတီအိုင္ၿပီးေတာ့ မအူမလည္ နဲ႕ အလုပ္စလုပ္ခဲ့တဲ့ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ တစ္ႏွစ္ထဲေက်ာင္းဆင္းတဲ့ ရြယ္တူ ေယာက္်ားေလးက ၆ ေယာက္ မိန္းကေလး က ၁ေယာက္ ရွိတယ္။  အဲဒီမိန္းကေလးသူငယ္ခ်င္းက မိ္န္းကေလးပီပီ လုပ္တာကိုင္တာ သိပ္ေစ့စပ္ေတာ့ ကုပဏီက လူၾကီးအိမ္ေတြၿပင္ေပးတာမ်ိဳးဆို သူ႕လႊတ္တယ္ ။ ဒီေတာ့ ကိုယ္တို႕ လုပ္တဲ့ သီရိမဂၤလာေစ်းပေရာဂ်က္မွာဆို  ဒီေယာ္က်ားေလးေတြနဲ႕ ပဲ တြဲရတာမ်ားတယ္  ။
ကိုယ္ကေတာ့ ေၿပာမေန နဲ႕ ..ကေလးလိုလို ေခြးလိုလို နဲ႕အအိပ္အစား ဗိုလ္မထားဘူး ။ ညဘက္ ဆိုဒ္ မွာ ကြန္ကရိေလာင္းလို႕ ေစာင့္ၾကည့္ရတဲ့အခါ အိပ္ခ်င္လာရင္ေတာ့ သံမဆင္ပဲ Formwork ၿပီးတဲ့  Beam ေတြၾကားထဲ ၀င္အိပ္ၿပီး အေပၚကေန အထပ္သားအုပ္ခို္ငးထားေသးတာ ..အလုပ္သမားေတြ မဆလာဗန္းရြက္ၿပီး အဲဒီအထပ္သားေပၚကေန တၿဗဳန္းၿဗဳန္းေလွ်ာက္ေနၾကတာမ်ား အဲဒီအခ်ိန္ ကိုယ္ဘယ္လိုမ်ား အိပ္ေပ်ာ္ခဲ့ပါလိမ့္လို႕ ခုေနၿပန္ေတြးရင္ အ့ံၾသလို႕ မဆုံးဘူး ။

ကံေကာင္းတာက စရိုက္မ်ိဳးစုံနဲ႕ အလုပ္သမားေတြလဲ ကိုယ့္အေပၚကို မေကာင္းၾကံတာမ်ိဳးမရွိခဲ့ဘူး ။ ဘယ္ေလာက္ ကံေကာင္းလဲ ေနာ္ ။
 

                                             ေၿပာရရင္ အဲဒီတုန္းက ကိုယ္တုိ႕ လုပ္တဲ့ သီရိမဂ္လာေစ်းပေရာဂ်က္က ၾကည့္ၿမင္တိုင္ နဲ႕ အလုံအစပ္မွာ ။ နယ္ၾကမ္းတယ္ေခၚမလား .. မေကာင္းမွဴအမ်ိဳးမ်ိဳး လဲ အနီးအနားမွာရွိတယ္ ။ ကုန္စိမ္းထမ္းသူအခ်င္းခ်င္း ရန္ၿဖစ္ရင္ ၾကမ္း၂တမ္း၂ေၿပာရုံမဟုတ္ဘူး လက္ေတြ ေၿခေတြ လဲ ပါၾကတယ္ ။ တစ္ခါသား ညဘက္ ကြန္ကရိေလာင္းရင္း ဗိုက္ဆာလို႕ ညဘက္ ၂နာရီေလာက္ ညလုံးေပါက္ဖြင့္တဲ့ ေၿမာင္းၾကီးေဘးကလဘက္ရည္ဆိုင္ဘက္ ထြက္အလာ ရဲက လာစစ္တယ္ ။ ရဲဆိုတာက သိတယ္မဟုတ္လား သူသံသယရွိ၇င္ ဆက္ဆံတာက လူၾကီးလူေကာင္းလို ေအးေဆးေမးမေနဘူး ။ တခါထဲ အတူပါလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေယာက်ားေလးကို ဂုတ္ကဆြဲေတာ့တာ ..ဟိုကလဲ ေဒါသနဲ႕ေပါ့ ။ ကိုယ္ကေတာ့ေပါက္တယ္ေလ ဘာလို႕ ဆိုတာကို ဒါနဲ႕ ဆိုဒ္ထဲက အင္/ယာေတြပါ ။ ညဘက္ ဗိုက္ဆာလို႕ ထြက္လာၾကတာ မယုံ၇င္ဆိုဒ္ၾကီးၾကပ္ဘယ္သူ႕ကိုေမးပါေပါ့ ..သူတို႕ရဲနဲ႕ အဆက္အစပ္ရွိတဲ့ လူနာမည္ တခါထဲတန္းေၿပာလိုက္မွ ကိစၥက ၿပတ္သြားတာ ။


                                                တခါတေလ ကိုယ္လုံးတီး မိန္းမ ၀၀ၾကီးက ဆိုဒ္ေရွ႕က ကားမွတ္တို္င္နားမွာ ဟိုဘက္ေလွ်ာက္လိုက္ ဒီဘက္ေလွ်ာက္လိုက္ နဲ႕ ေလွ်ာက္ေလ့ရွိတယ္ ။ အထူးအဆန္းဆိုၿပီး အစက ၾကည့္ေပမယ့္ ေနာက္ဆို မၾကည့္ေတာ့ဘူး ။ ဆိုဒ္လုံၿခဳံေရးကိုသာ ပစၥည္းေပ်ာက္မွာ ဂရုစိုက္လို႕ သတိေပးၿဖစ္တယ္ ။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီမိန္းမၾကီးက ေခါင္း ေပါ့ ။ သူ႕ဆီမွာ ေဖာက္သည္ေတြအလာက်ဲသြားရင္ ၊ ရဲ အစစ္အေဆး ေခ်ာင္သြားရင္ သူက ေဖာက္သည္လာရွာတာ ။ ဒါဆို ဆိုဒ္ထဲက ပန္းရံ တို႕ သံခ်ီေကြးတို႕ သေကာင့္သားေတြက မရွိလဲ ရွိတာနဲ႕ သို႕ ဆိုဒ္ပစၥည္းေလးေတြ ခိုးထုတ္ေရာင္းၿပီး သြားၾကေရာ ...။
သီရိမဂၤလာေစ်း က အဲဒီတုန္းကဆို ၿမန္မာၿပည္မွာ အၾကီးဆုံးေစ်းရယ္လို႕ ေဆာက္ၾကေတာ့ ေဆာက္လုပ္ေရးကာလမွာ ေန႕ည လုပ္ခဲ့ၾကရတယ္ ။ဆိုဒ္ထဲမွာေန ဆိုဒ္ထဲမွာစား ဆိုဒ္ထဲမွာအိပ္ နဲ႕  ...  ေငြေရးေၾကးေရး တို႕ ဒီဇို္င္းမၿပတ္တာတို႕  သန္႕ရွင္းေရးအားနည္းတာတို႕ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႕ တန္းစီ အဆူခံရတဲ့အခါတို႕ အရမ္းလဲ ပင္ပန္းမြန္းက်ပ္လာတဲ့ အခါဆို ေနာင္ခါလာ ေနာင္ခါေစ်း ဆိုဒ္အၿပင္ဘက္ကိုထြက္သြားလိုက္ခ်င္တယ္ ။
ဒီ သူငယ္ခ်င္း နဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ကေတာ့ ရုပ္ရွင္လဲ သြားၾကည့္ဖူးတာပဲ ၊ တခါတေလ ေအာင္ဆန္းကြင္းထဲေတာင္ ေဘာလုံးကန္တာ သြားၾကည့္ၾကေသးတယ္ ။ ဒီလို ခိုးထြက္ၿပီးရင္ သူကေတာ့ ခပ္တည္တည္ပဲ  ..ကိုယ္ကေတာ့ ဘယ္လိုအေၾကာင္းၿပ ရပါ့မလဲလို႕ အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြးၿပီး သူ႕ကို ေၿပာၿပရင္း သူခို္းေသေဖာ္ညွိရင္  ဒင္း က တဟားဟား နဲ႕ ရယ္ေသးတာ  ။

ကိုယ္တို႕ထဲမွာ တစ္ႏွစ္ထဲ တစ္ေက်ာင္းထဲၿပီး ခဲ့တာ ေယာက္်ားေလး ၃ ေယာက္ မိန္းကေလး က ကိုယ္အပါ ၂ေယာက္ေပါ့ ။ 
ဒီအထဲမွာ ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္က ေစာေစာစီးစီး  အိမ္ေထာင္က်ေတာ့ သူတို႕ ခ်စ္ခင္တာကို အားက်စဖြယ္ေၿပာၿပီဆို ေနာက္တစ္ေယာက္က သူ႕မွာေတ့ာ ခ်စ္စရာမရွိတာကို ၀မ္းပမ္းတနည္းေၿပာသလို နဲ႕ ၿပန္ေနာက္တာ ..ကို္ယ္ကလဲ ခပ္တည္တည္ နဲ႕ နင့္ကို ေမာင္လို႕ ေခၚမယ့္သူမရွိရင္ ငါ ေခၚပါ့မယ္ဆိုၿပီး သူ႕လက္ကိုကိုင္ၿပီး ေမာင္ လို႕ ေခၚခဲ့ ေနာက္ခဲ့တာေတြ သတိရတယ္ ။ ကိုယ္ဟာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မိန္းကေလး မပီသ ဆင္ၿခင္တုံ နည္းလိုက္သလဲေနာ္ ။ အခုေတာ့ အဲဒီတစ္ေယာက္ ဆုံးသြားၿပီ တဲ့ ။ အဆက္အသြယ္ၿပတ္ေ၀းကြာတာၾကာေတာ့ ဘယ္ၿမိဳ႕မွာ ဘယ္လို ဘယ္ပုံ နဲ႕ ဘာေၾကာင့္ ဆုံးသြားတာေတာင္ မသိလိုက္ဘူး ။

အဲဒီမွာ အလုပ္လုပ္တုန္းက ရတဲ့လခေတြ မုန္႕ဖိုးေတြ ေဘာနပ္ေတြ နည္းတာမဟုတ္ဘူး ။ အလုပ္က ေနစရာ စားစရာ စားရိတ္ၿငိမ္းဆိုေတာ့ ေငြက အိမ္ပို႕တဲ့အခါ လဲ ပို႕ ၊ ေလွ်ာက္သုံးခ်င္ရာ သုံးတာေပါ့ ။
ကို္ယ္ ေငြေလး နည္းနည္း ရွိၿပီဆို လက္စြပ္ေလးေတြ သြား၀ယ္လိုက္တာပဲ ..အဲဒီတုန္းက ေက်ာက္ေရာင္စုံ တန္းေလးေတြ ဆင့္ၿပီး၀တ္တာေခတ္စားတယ္ ။ ကို္ယ္လဲ သူမ်ား၀တ္ရင္သေဘာက် ၀ယ္ခ်င္ ၊ ကိုယ့္လက္ေလးေတြက တိုတိုတုတ္တုတ္ ဆိုေတာ့ လက္စြပ္၀တ္လဲမလွဘူး ။မလွေတာ့လဲ စိတ္ပ်က္နဲ႕ ... ေရႊတိဂုံ ဘုရားထီးတင္ေတာ့ ခၽြတ္လွဳဴေသးတာ ၊ ခင္ရာမင္ရာေတြ မဂၤလာေဆာင္ရင္လဲ လက္စြပ္ခၽြတ္လက္ဖြဲ႕တာရယ္ ။ အဲဒီတုန္းကသာ မိန္းကေလးပီပီသသ နဲ႕ စုတတ္ မယ္ဆိုရင္ အေတာ္ရွိမွာ ။ အခုေတာ့ ဘာမွလက္ဆုပ္လက္ကိုင္မရွိဘူး ။ အခုထိ လဲ လက္ထဲရွိရင္ ကုန္ဖို႕ပဲ အားသန္ေနေတာ့တာ သမီးေလး ေရွ႕ေရး အတြက္ စုဖို႕ ေဆာင္းဖို႕ စိတ္ကူးထဲသိပ္မရွိဘူးရယ္ ..ကိုခ်စ္ေမာင္ၾကီး ေတာ္ လို႕သာေပါ့ ။

( တိန္ သူငယ္ခ်င္းအေၾကာင္းေတြ ေရးတာ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ကိုခ်စ္ေမာင္ၾကီးဆီ အဆုံးသတ္သြားပါေရာလား ။ ေအာ္ ခ်ည္တိုင္ ခ်ည္တိုင္ )

4 comments:

  1. ေနာက္ဆံုုးေတာ့ ဒီဘူတာၾကီးပဲ ၿပန္ဆိုုက္ပါလာ မမယ္သံေရ...ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ငယ္ငယ္တုုန္းက အေၾကာင္းေတြေရးရင္း တိုု ့ငယ္ငယ္တုုန္းက ေရာင္ေပစူးေလေတြနဲ ့ ပုုဆိုုးကိုု ဆလြယ္သိုုင္းရြာဝိုုင္းပတ္လည္ အေၾကာင္းေတြ ၿပန္ေအာက္ေမ့သတိရ အလြမ္းေၿဖၾကတာပါေပါ့...း)

    ReplyDelete
    Replies
    1. ဟုတ္ပါ့ စန္းထြန္းရယ္

      Delete
  2. 95,
    I was still schooling..

    pifpif

    ReplyDelete
  3. 95,
    I was still schooling..

    pifpif

    ReplyDelete