ေဒၚမယ္သန္ ႏွင့္ ဟုမ္းမိတ္ ပဲပင္ခ်ဥ္မ်ား

                 ဒီအပတ္ စေန က ေဟာလီးေဒး ဆိုေတာ့ စကၤာပူမွာ ထုံးစံအတိုင္း စေန တန၈ၤေႏြ တရားစခန္းၿပဳလုပ္ၾကသည္ ။ ကိုခ်စ္ေမာင္ ဆရာမက သစၥာပါရမီ တရားစခန္းမွာ အမာခံ ေဘာ္လန္တီယာဆိုေတာ့ ကိုခ်စ္ေမာင္ကို ေသာၾကာညမွာ အခင္းေတြ ေလွ်ာ္ဖို႕ ေခ်ာဆြဲသည္ ။ တရားပြဲ က်င္းပရာ big box မွာ ေလွ်ာ္မည္ တဲ့ ။

မယ္သန္ လဲ ညေန ရုံးဆင္းေတာ့ အိမ္တန္းမၿပန္ခ်င္ ၊ ေနာက္ထပ္ႏွစ္ရက္ေတာင္ နားရမယ္ဆိုေတာ့ အေၾကာင္းရွာ ကိုခ်စ္ေမာင္ေနာက္ လိုက္ၿပီး big box မွာ ပတ္လိုက္ဦးမယ္ေတြးသည္ ။ အေရွ႕မွ အေနာက္ ကမ္ဘာဂန္မွ ဂ်ဴေရာင္းအိစ္၊  ဘူတာ ၆ မွ ဘူတာ ၂၄ သို႕ ၁၈ ဘူတာ ရထားစီးၿပီး ေၿခရွည္ေတာ္ မူေလသည္ ။

            သုိ႕ေသာ္ မွန္းခ်က္ႏွင့္ ႏွမ္းထြက္လြဲ သည္မွာ ကိုခ်စ္ေမာင္က ထမင္းစားေစာင့္ေနသည္ ။ သူ႕ဆရာမ ႏွင့္ အၿခား သူပါ ပါေလရာ ညစာ စားအၿပီး လုပ္အားေပး ၿပန္အသြား ကိုယ့္မွာ ဟယ္ ငါ ေရွာ့ပင္း လိုက္ဦးမည္ ေၿပာမရေတာ့ ။ ပြဲ ၿပင္တဲ့ဆီ လိုက္သြားရသည္ ။ ေဆာင္းေဘာက္စ္ ႏွင့္အသံၿပင္ သူ မလာေတာ့ ကိုခ်စ္ေမာင္လဲ ေဆာင္းေဘာက္စ္ အသံထြက္ဖို႕ မီးၾကိဳးသြယ္ဆင္ တာ၀န္က်ၿပန္သည္ ။ ခန္းမထဲ ပန္းအလွၿပင္သူ ၊ ဘုန္းၾကီး ထိုင္စရာ ၿပင္သူ ၊ ဗီႏိုင္းမွာ ဘုန္းၾကီး နာမည္ ၿပင္သူ ၊ အသံဖမ္းဖို႕ ၿပင္သူ ၊ ေနရာ ထိုင္ခင္း အတြက္ ၿပင္သူ၊ ေရသန္႕ ဘူးေတြ လိုက္ခ် သူ နွင့္ စည္ကားေနသည္ ။ တရားစခန္းက ေနာက္ေန႕ မနက္ ၉နာရီ စမည္ ဆိုေတာ့ ည ထဲက ၿပီးေအာင္ လုပ္ရမည္ ။ မနက္အခ်ိန္မရေတာ့ ။ ကိုယ့္ရဲ႕ ရွားပါးလွေသာကိုယ္ပိုင္နားေနခ်ိန္မ်ားကို အမ်ားအတြက္ လုပ္ေပးေနသူမ်ား ။ကိုယ္ေတြၿပန္လာေတာ့ သန္းေခါင္ေက်ာ္ေနၿပီ သူတို႕ ၿပင္ၾကတုန္း မၿပန္ၾကေသး ။

              ၾကည့္ရင္း ႏွင့္ ကိုယ္လဲ သဒၶါေပါက္လာေတာ့ အိမ္မွာလဲ အမတစ္ေယာက္လက္ေဆာင္ေပးထားတဲ့ ငပိရည္ ႏွစ္ဘူးကလဲ ရွိေန ေတာ့ တရားစခန္းလာသူေတြအတြက္ တနဂၤႏြမနက္မွာ ငပိရည္ ႏွင့္ ပဲပင္ခ်ဥ္ ပို႕ေပးမည္ ဟု ေၿပာလိုက္သည္ ။ အမွန္ေတာ့ ငပိရည္ ႏွင့္ တို႕စရာဟု ေၿပာရမွာ ဘယ္လို ဘယ္လို ပဲပင္ခ်ဥ္ ဟု ေၿပာထြက္သည္မသိ ။

ေၿပာၿပီးေသာ္ အစားအေသာက္စီစဥ္သူ အမ က ဟယ္ ၀မ္းသာလိုက္တာ ။ ပဲပင္ခ်ဥ္ ကို ၾကက္သြန္ေလးနဲ႕ သုပ္မယ္ ။ ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္ ႏွင့္ ေၿပာေသာ္ .........:P

               ေဒၚမယ္သန္ကား ဟိုက္ခနဲ ၿဖစ္ရေခ်ၿပီ ။ လူ ႏွစ္ရာစာ ခန္႕မွန္း တို႕စရာဆိုလွ်င္ ပဲပင္ နည္းနည္း ပဲသီးနည္းနည္း ခရမ္းကၽြတ္သီး သခြားသီး စသၿဖင့္ လြယ္ေသာ္လည္း ပဲပင္ခ်ဥ္သုပ္ရန္ လူႏွစ္ရာစာအတြက္ကား မလြယ္ေခ် ။ သို႕ေသာ္ ကိုယ္လဲ ငပိရည္ ႏွင့္ ပဲပင္ခ်ဥ္ ကို ၾကိဳက္ေတာ့ လွဴရင္လဲ အဲလိုတြဲလွဴခ်င္သည္ ။ အခ်ိန္ကား တစ္ရက္ႏွင့္ တစ္မနက္သာရသည္ ။ ပဲပင္ခ်ဥ္ဖို႕ စိမ္ရင္ သုံးရက္ေတာ့ ၾကာတတ္သည္ ။ မတတ္ႏိုင္ ၾကံရ ဖန္ရမည္ေပါ့ ။ ပြဲကအၿပန္ ည သန္းေခါင္ေက်ာ္ေနၿပီမို႕ ဒီညေတာ့ ရွိေစေတာ့ မနက္ေတာ့ ေစာထရမည္ ။ ေဟမာ က မနက္ swimming pool သြားမည္ ေၿပာထားေတာ့ သူ အိပ္ယာမထခင္ ကိုယ္ လုပ္စရာရွိတာ ၿပီးထားရမည္ ။

             စေန မနက္အေစာ အိပ္ယာထ အိုးသူၾကီးညီမ ကိုေၿပာေသာ္ အၿဖဴမဟုတ္ရင္ အမည္းကို လက္ကိုင္ထားသည့္သူမက မၿဖစ္ႏိုင္ ဆိုသည္။ ၿဖစ္တာမၿဖစ္တာ ေနာက္ထား ပဲပင္ေတာ့ အကုန္၀ယ္မွ ဆိုၿပီး ေအာက္ဆင္း ဆုိင္ကရွိသမွ် ပဲပင္ အကုန္၀ယ္ခိုင္းရာ ဆိုင္က ပဲပင္လား ေခါက္ဆြဲလား မွားမွာစိုးလို႕ေမးသည္တဲ့ ။ ပဲပင္ ဒီေလာက္အမ်ားၾကီး ဘာလုပ္ဖို႕ဆိုတာ သူတို႕စဥ္းစားမရ ၊ ေနာကေ္တာ့ ဆိုင္ ေရာင္းဖို႕ နည္းနည္းခ်န္ကာ အကုန္မ လာသည္ ။ ေဆးတာေတာင္ ဇလုံၾကီး ႏွင့္ ဆယ့္ေလးၾကိမ္ေဆးရသည္ ။ ထို ပဲပင္မ်ား ကို ဘယ္ထဲ ထည့္စိမ္ပါမည္ နည္း ။ စတိုထဲ၀င္ စာအုပ္ထည့္ေသာ ပုံးၾကီး မ လာစာအုပ္ေတြ ထုတ္ၿပီး ေဆး ။ ထည့္စရာ ေတာ့ ရၿပီ ပဲပင္စိမ္ေတာ့မည္ ေဟ  ေဟ့ ။

           ပဲပင္စိမ္ၿပီးေသာ္ ေနပူေသာေနရာ ရွာရၿပန္သည္ ။ အခါတိုင္း ပဲတီခ်ဥ္စိမ္ေသာ္ ပုလင္းေလးထဲထည့္ ၿပဴတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚတင္လိုက္ရုံ ။ အခုေတာ့ လူႏွစ္ေယာက္ အေတာ္ မ ရ ေလာက္ေအာင္ေလးေသာ ပုံး ၾကီးကို ဘယ္မွာ တင္မည္နည္း ။

ညီအမ ႏွစ္ေယာက္ ေအာက္ဆင္းကာ ေနပူရွာရၿပန္သည္ ။ ေနက ပူေသာ္လည္း ေတာ္ၾကာ သူမ်ား မ သြားရင္ မည္သို႕ လုပ္မည္နည္း ။ သူမ်ားအိမ္ေရွ႕လည္း သြားမထားရဲ ။ စိတ္ပ်က္ ညစ္ ၿပီး အိမ္ေပၚ ၿပန္တက္လာသည္ ။ အိမ္ေပၚေရာက္ေတာ့ ကိုခ်စ္ေမာင္က ႏိုးေနၿပီ ။ ပဲပင္ေတြ ၿမင္ၿပီး သူလည္းအံ့ၾသ ၊ အက်ိဳးအေၾကာင္းေမးၿပီးေသာ္ သူ႕မတိုင္ပင္ဘဲ လွဴ ေတာ့ ခပ္ေငါ့ေငါ့ေလး ေၿပာသည္ ။ ေအးပါ လုပ္ေပါ့ မင္း လုပ္ႏိုင္ၿပီးတာပဲ ....:'(

                ေယာက်္ားေၾကာက္ရသည့္ ေဒၚမယ္သန္မွာ ၿဖစ္ခ်င္ရာၿဖစ္ေတာ့ ပဲ ပင္ ဟု မ်က္ေစ့စုံမွိတ္ခါ သူတို႕ ေရကူး သည့္ေနာက္ လိုက္ရၿပန္သည္ ။ ေအာက္အဆင္း မိုးက ရြာခ်ေတာ့ ပဲပင္ေနပူလွမ္းစရာ ရွာမေတြ႕တာ ေနလည္းမပူပါဘူးေလ ဟု ၾကံဖန္ ေၿဖသိမ့္ ရေသးသည္ ။ အၿပင္က ၿပန္လာေသာ္ ေနက ၿပန္ပူေနေတာ့ ပဲပင္ေနပူလွမ္းဖို႕အေရး ကိုခ်စ္ေမာင္ဆီ အၾကံေတာင္း ေတာ့ ပယ္ခ် ၿပန္သည္ ။ ဟြင္းေနေပါ့ ဆိုၿပီး ညီအမႏွစ္ေယာက္ ေအာက္ဆင္း ေနပူသည့္ေနရာ ခပ္တည္တည္ ၿဖင့္ ခုံခ်ၿပီး ပုံးကို  ခုံေပၚတင္ ထား ခဲ့သည္ ။ ဘယ္သူမ်ား ပဲပင္ပုံးၾကီး တိုက္ခ် လိုက္မလဲ ဆိုတာ ကို အိမ္ေပၚၿပဴတင္းေပါက္ကေန ရပ္ၾကည့္ၾကသည္ ။

 ညေန ငါးနာရီေလာက္က်ေတာ့ မေနႏိုင္ ေယာင္းမ ႏွစ္ေခ်ာင္းကိုင္ ေအာက္ဆင္း ပဲပင္ ကို ၿမည္းၾကည့္ေတာ့ စိမ္းဆတ္ဆတ္ မနပ္ေသး ခ်ဥ္ဖို႕ကေတာ့ ေ၀းေသးသည္ ။ အခါတိုင္း ပဲပင္ ေရစိမ္တာ ၾကာရင္ေတာင္ ေရ နာေသးတာ ဒီပဲပင္ ေရမနာ အေတာ္အေၾကာမာလွသည္ ကေတာက္စ္ ..............။

ဒီေတာ့ ရွာလကာရည္ တစ္ပုလင္းသြား၀ယ္ ပဲပင္ပုံးထဲ ေလာင္းထည့္ ၊ မႏြမ္းေသာပဲပင္ ႏြမ္းေအာင္ ေရေႏြးက်ိဳဳ ၿပီး ပူပူေလာင္းထည့္ လိုက္သည္ ။ 

ညက ် အိပ္လို႕ေတာင္ မေပ်ာ္ ။ ပဲပင္မခ်ဥ္ရင္ေတာ့ မနက္က် ကမ္ခ်ီ ပဲ ၀ယ္ရမလား တၿခားအတို႕ေတြ စီစဥ္ရမလား ၊ အမွန္ ပင္နဆူလာသြား ခ်ဥ္ဖတ္၀ယ္သင့္တာ ဟု ဟိုေတြးဒီေတြး ဗ်ာမ်ားေနသည္ ။

တနဂၤေႏြ မနက္ အိပ္ယာထေတာ့ အေၿပးအလႊား ပဲပင္စိမ္ထားသည့္ ပုံး သြားဖြင့္ ၊ အၿမွဳပ္တစီစီေတြ႕ေသာ္ ၀မ္းသာအားတက္ၿပီး ၿမည္းၾကည့္ ခ်ဥ္သည္ နပ္သည္ တအားေတာ့ မအိေသး ေဟး ေဟး ။

မနက္ ကိုးနာရီခြဲေသာ္ တရားပြဲက်င္းပရာသို႕သြားရန္ အားလုံးအဆင္သင့္ ။

တစ္ေန႕ တစ္ည တစ္မနက္ ပဲပင္ခ်ဥ္

ပဲပင္ခ်ဥ္ စတင္ၿဖစ္ေပၚလာရာ အရင္းခံ ငပိရည္

              

တရားပြဲ က်င္းပရာေရာက္လို႕ ပဲပင္ခ်ဥ္မ်ား ကို ဆီနဲ႕ ဆားနဲ႕ နယ္ ။ ပဲပင္ေတြကို အိ သြားေအာင္ ကိုယ့္ အင္အားနဲ႕ ဇိ ဇိ နဲ႕ နယ္ ဟမ္ ။ 

လုပ္အားကုသိုလ္ယူေနသူ ပခုကၠဴသားတစ္ေယာက္က ဟာ ပဲပင္ခ်ဥ္ေတြ ေကာင္းလိုက္တာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆီမွာလဲ အလွဴ ဆို ပဲပင္ခ်ဥ္ပါတယ္ဆိုလို႕ ၀မ္းသာရေသးသည္ ။

ငပိရည္၊ ပဲပင္ခ်ဥ္ ေယာဂီအားလုံးစာ ေလာက္ငွ ပါသည္ ။

ေယာဂီမ်ားကို ေကၽြးသည့္ ပုံစံပါ ။ ေရေႏြး ႏွင့္ အသီးပြဲလည္း ပါ ပါေသးသည္ ။

ေယာဂီမ်ားမွ ေန႕လည္စာမသုံးေဆာင္မီ အလွဴရွင္ မ်ားကို ေမတၱာပို႕ ေသာအခါ ပီတိၿဖစ္ၿပီး ကိုယ့္အိိမ္သားကို လွမ္းအၾကည့္ ကိုခ်စ္ေမာင္ေခၚ ကိုႏွမ္းၿဖဴ းကား ၿပဳံးၿပဳံးၾကီး လက္အုပ္ခ်ီ သာဓုေခၚေနသည္ ကို ေတြ႕ေသာအခါ ကိုယ္လည္း ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး သာဓု သုံးၾကိမ္ၿပည့္ေအာင္ ေခၚလိုက္သည္ ။ မိတ္ေဆြအေပါင္းလည္း ထပ္တူရေအာင္ ေ၀မွ် ပါသည္ ။ အမွ် အမွ် အမွ် ...............။        ။

သူ႕အေၾကာင္း ကိုယ့္အေၾကာင္း အခ်စ္တို႕အေၾကာင္း ( ၂ )

အတိတ္ဆိုတာ ၿပန္ေအာင္းေမ့ေနရမယ္ မဟုတ္ဘူးဆိုေပမယ့္ ၿဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ ဘ၀မွာ ၿဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ်ကိုေတာ့ ေမ့မၿပစ္ဘဲ သင္ခန္းစာယူစရာရွိ ယူထားရမယ္မဟုတ္လား။ ေၿပာရရင္ အေတြ႕အၾကဳံနဲ႕ ၀မ္းစာၿဖည့္ထားတဲ့သေဘာေပါ့ ။ ဘ၀ ကို ၿဖတ္သန္းခဲ့ရာမွာ ကံေကာင္းစြာနဲ႕ အားလုံးအဆင္ေၿပေၿပ ေခ်ာေမြ႕ခဲ့တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူးဆိုေတာ့ ၿပန္သတိရရရင္ နာက်င္ရတာေတြလဲ ရွိတာေပါ့ေလ ။

 

အသက္ေလးဆယ္ကို သုံးပိုင္း ပိုင္းမယ္ဆိုရင္ မိဘရဲ႕ အရိပ္ေအာက္မွာေနခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ရယ္ ၊ ကိုယ့္ေၿခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ရပ္ ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ထြင္ခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ရယ္ ၊ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးေနာက္ ခရီးတခုကို အေဖာ္နဲ႕ အတူတူဆက္ေလွ်ာက္ေနရတဲ့ ဘ၀ ရယ္ လို႕ ပိုင္းၿခားၿပီး အမွတ္ရစရာေတြ ကို ေရးထားခဲ့ခ်င္ပါတယ္ ။

 သမီးေလး ၾကီးလာလုိ႕ သူ႕ ေမေမ မရွိဘူးဆိုရင္လည္း ေမေမ့ ဘ၀ ကို သိေစခ်င္လို႕ပါ ။ သမီးေလးသာ ၿမန္မာစာ မဖတ္တတ္ဘူးဆိုရင္ ေတာ့လည္း မတတ္ႏို္င္ဘူးေပါ့ေလ ။ 

 

အသက္ေလးဆယ္မွာ မွန္းထားသလို မၿဖစ္တာေတြ ထင္ထားသလိုမၿဖစ္တာေတြကို အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကဳံလာရတဲ့အခါမွာ ဘာကိုမွ အေသတြက္မထားတတ္ေတာ့တာလည္း ဘ၀ ကေန သင္ယူခဲ့တာေတြပါပဲ .............။ 

 

 

ဒီေန႕ညမွာ က်မ အမ်ိဳးသားနဲ႕ သမီး တို႕ရဲ႕ အားၿပိဳင္မွဴအၾကားမွာ စိတ္ေမာခဲ့ရတဲ့အတြက္ အတိတ္က ကိုယ့္အၿဖစ္နဲ႕ ၿပန္ေတြးစဥ္းစားမိတာပါပဲ ။ ႏွစ္ေယာက္လုံးဟာ က်မ ခ်စ္တဲ့သူေတြမို႕ ဘယ္သူ႕ဘက္မွ မလိုက္ပဲ ေဘးကေန အသာၾကည့္ေနမိတယ္ ။ ဖေအ နဲ႕ သမီး သူတို႕အခ်င္းခ်င္းလဲ ခ်စ္ၾကတဲ့ သူေတြမို႕ ဘာမွ၀င္မပါပဲ စိတ္ေအးသြားေအာင္ အသီးတပြဲသာၿပင္ေကၽြးလိုက္ပါတယ္ ။

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

လမ္းတစ္ခုကို သြားမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ပန္းတိုင္ကို ၿမန္ၿမန္ နဲ႕ သက္သက္သာသာသြားခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ အရင္ဆုံး ပန္းတိုင္ကို အရင္ေရြးခ်ယ္ရမွာၿဖစ္သလို ပန္းတိုင္သိၿပီဆိုရင္လဲ ဘယ္လိုသြားမယ္ဆိုတာ အရင္ၾကည့္ထားေတြးထားရမွာပါ ။ ေနာက္ လမ္းမွာအဆင္ေၿပဖို႕ လိုအပ္တဲ့၀မ္းစာလဲ ၿဖည့္သြားရပါမယ္ ။

 

 ဒါေပမယ့္ ဘယ္အရာကမွ မေသခ်ာဘူးဆိုတာကို လဲ ေမ့မထားရပါဘူး ။ ဘာကိုမွ ပုံေသေၿပာလို႕မရဘူး မဟုတ္လား ။ 

 

သမီးေလး ကို ဘာၿဖစ္ေစခ်င္သလဲ ဆိုရင္ေတာ့ က်မ အေၿဖက ရွင္းပါတယ္ ။ သမီးေလး အသက္ရွည္ရွည္ က်န္းက်န္းမာမာနဲ႕ ဘ၀ ကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ၿဖတ္သန္းသြားေစခ်င္တာပါပဲ ။ 

 

အဲဒီအတြက္ က်မ ကလဲ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ၿဖည့္ဆည္းမယ္ ။ ၿဖည့္ဆည္းမယ္ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ က်မ အတြက္လဲ ၀န္ထုတ္၀န္ပိုး လဲ မၿဖစ္ခ်င္ဘူး ။ ဒီေနရာမွာ သူမ်ား အေမ ေတြနဲ႕ ကြာမွာပါ ။ က်မ လဲ က်မရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ဘ၀ ကိုေတာ့ ဒီလူတေယာက္ထဲ အတြက္ရယ္သာ အစအဆုံး ၿဖည့္ဆည္းဖို႕ေတာ့မၿဖစ္ခ်င္ပါဘူး ။ သားေလး ဆုံးသြားတဲ့အခါ ဘယ္ေလာက္၀မ္းနည္းေနေပမယ့္ သူနဲ႕ အတူ လိုက္ေသဖို႕ တခါမွ မေတြးမိပါဘူး ။ အဲ့ဒါနဲ႕တင္ လူေတြဟာ ကိုယ့္ဘ၀ နဲ႕ကိုယ္၊ သူမ်ားကို ခ်စ္တယ္ဆိုတာ လဲ အကန္႕အသတ္ရွိတယ္ လို႕ သေဘာေပါက္ခဲ့ပါတယ္ ။ 

 

သမီးေဖေဖ ကိုေတာ့ စကၤာပူမွာ ေနတဲ့ကေလး၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ေတြနဲ႕ ညမွသာေတြ႕ရၿပီး တေနကုန္ စကၤာပူ အသိုင္းအ၀န္းမွာ ေနရတာ သုံးႏွစ္ေလာက္ ရွိေနၿပီၿဖစ္တဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ကိုယ္တသက္လုံး အသားက်ေနခဲ့တဲ့အေလ့အထနဲ႕ ႏွိဳင္းယွဥ္ၿပီး ေတာ့ အားမလိုအားမရ မၿဖစ္သင့္ဘူး ဆိုတာာကိုေတာ့ သတိေလး ထားေစခ်င္ပါတယ္ ။ 

 

 စကၤာပူရဲ႕ ဓေလ့ေတြ အေလ့အထေတြ နဲ႕ ရင္းႏွီးေစခ်င္လြန္းလို႕ အိမ္မွာ ထိန္းေပးမယ့္သူ ရွိေနေပမယ့္ တေနကုန္ ေက်ာင္းမွာ ထားၿပီး ဒီက အက်င့္ေတြ ကို စက်င့္သုံးလာမွ လက္မခံႏိုင္ဘူးရယ္လို႕ မိဘဆိုတဲ့ ဗီတိုအာဏာသုံးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ၿဖစ္ေစခ်င္တဲ့ အေနအထား ကေနပိုၿပီး ေ၀းလာမွာပဲ လို႕ လဲ ေတြးမိတယ္ ။ 

 

ကိုယ္ကၿဖစ္ေစခ်င္တာကို ကိုယ္ၿဖစ္ေစခ်င္တဲ့ပုံစံမ်ိဳး ကို ကိုယ္တိုင္က်င့္သုံးၿပၿပီး ေမတၱာသက္သက္နဲ႕သာ ဆက္ဆံေစခ်င္တာပါပဲ ။ အဆိုး အေကာင္းကိုေတာ့ သူတို႕ကိုယ္တိုင္သာ ဆုံးၿဖတ္ေရြးခ်ယ္ က်င့္သုံးသြားၾကရမွာပဲ ၿဖစ္ပါတယ္ ။

က်မနဲ႕ ပန္းမ်ား

က်မ က ပန္းေတြ ကိုေတြ႕ရင္ေပ်ာ္တယ္ ။
လက္၀တ္ရတနာေတြ ဒီမွာေတာ့ ဘရန္းဒတ္ေတြေပါ့ေလ အဲဒါေတြကိုေတြ႕လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္က ဘယ္လိုမွမေနဘူး ပန္းေတြကိုေတြ႕လိုက္ရရင္ ကိုယ္နဲ႕ရင္းနွီးတဲ့ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းကို ေတြ႕သလိုကို ေပ်ာ္တာ ။
ေၿပာရရင္ ပန္းေတြ ဆိုတာလဲ က်မရဲ႕ ေဆြမ်ိဳးေတြပါပဲ ေဆြမ်ိဳးမွ ရင္းႏွီးရုံတင္မဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ကို ေထာက္ပံ့ေပးခဲ့တဲ့ ေဆြမ်ိဳးပဲ ဆိုပါေတာ့ ....။

ဒီလိုဆိုလို႕ က်မက ပန္းေတြကိုသိပ္ခ်စ္တတ္တာပဲ ဆိုရင္ အေမ နဲ႕ ေမာင္ေလးက ရယ္ခ်င္မွာ ။ တကယ္ေတာ့ အရင္တုန္းက မိဘေတြနဲ႕အတူေန ငယ္ဘ၀မွာ က်မ က ပန္းကိုၿမင္ရင္ ဟယ္ စပါယ္ေတြ အမ်ားၾကီးပြင့္တယ္ ပန္းေစ်းက်မယ္ထင္တယ္ ပန္းေရာင္းကုန္ေအာင္ သူမ်ားေတြထက္ဦးေအာင္ေရာင္းရေအာင္ ၿမန္ၿမန္သြားမွ ၊ ဟယ္ ႏွင္းဆီေတြ ဒီအနီငုံကေတာ့ ၾကီးတယ္ ေစ်းမဆစ္တတ္တဲ့ ၀ယ္ေနက် ရဲစခန္းထဲက မမၿမိဳင္တို႕ဖို႕ ခ်န္ထားမယ္ ၊ နွင္းဆီ၀ါေတြက ေနၿမင့္ရင္ အာလြယ္တယ္ သူရႆ တီမယ္ေတာ္ ကိုးကြယ္တဲ့ မမ်ိဳး တို႕အိမ္ကိုအရင္၀င္ပိဳ႕လိုက္မယ္ ။ ဗမာႏွင္းဆီအနီေလးက ဆယ္ပြင့္ပဲပါတယ္ မမနွဲအတြက္မွာထားတဲ့ ဆိုင္ေတြကို ပို႕ရမယ္ .. အဲလိုေတြသာ ေတြးခဲ့တယ္ ။ တကယ္ေတာ့ က်မ ဟာ ပန္းေတြကို ေငြနဲ႕ လဲပစ္ဖို႕ပဲ ပိုၿပီး စိတ္၀င္စားခဲ့ တာ ။
အေမ နဲ႕ ေမာင္ေလး ကေတာ့ ပန္းေတြကို ေရာင္းထုတ္ဖုိ႕ထက္ ပြင့္ဖို႕ေတြ ၊ အပင္ကို လိုအပ္တာေကၽြးဖို႕ ၊ ေပါင္းၿမက္သင္ ဖို႕ ေရေလာင္းဖို႕ ပို စိတ္၀င္စားတာ ။
ေမာင္ေလး ဆယ္တန္းေၿဖၿပီး အားေနေတာ့ အိမ္မွာ ရြက္လွေတြကို ေနေရာင္ရတဲ့ေနရာေရႊ႕တာ ၊ ႏွင္းဆီေတြကို ေဘာင္ လုပ္ၿပီး ေရကို တစ္ပင္ၿခင္းေလာင္းမေနရေအာင္ ေၿမာင္းေဖာ္တာ ၊ ႏွင္းဆီေတြကို အေရာင္စပ္တာ အဲလိုေတြ လုပ္ခဲ့တယ္ ။
ဒီေန႕ ပန္းဆိုင္သြားေတာ့ ထူးထူးၿခားၿခား ႏွင္းပန္းေတြ ေတြ႕တယ္ ။ အႏွစ္ႏွစ္အလလ က ခ်စ္ခင္ရတဲ့ ေဆြမ်ိဳး ကိုေတြ႕သလိုမို႕ ၀မ္းသာအားရ ဓါတ္ပုံရိုက္မိေပမယ့္ ၀ယ္မလာခဲ့ဘူး ။ ႏွင္းပန္းက အဆိပ္ရွိတယ္ေလ ပန့္ပြင့္ေၾကြက်လို႕ သမီးေဟမာ လက္နဲ႕ဖ ်စ္မိ ပါးစပ္ထဲ ထည့္မိမွာေၾကာက္လို႕ ... ။
တခါတေလ ေတာ့ အခ်စ္လိုပဲ ေ၀းေ၀း ေနမွ ေကာင္းမယ္ဆိုလဲ ေနၾကရမွာေပါ့ ။ ။

ကိုခ်စ္ေမာင္ နဲ႕ ပုရစ္တစ္ေကာင္

ေခတ္မွီသြားေအာင္ ကခ်စ္ေမာင္ကို ပုရစ္တစ္ေကာင္လိုၿမင္ေယာင္ၾကည့္လိုက္မယ္ ((( ဟမ္ )))

ကခ်စ္ေမာင္က အိမ္တြင္းေအာင္းၿပီး တရုတ္ကားတြဲၾကည့္ၿပီး ပါးစပ္က အီးယား အား လိုက္ေအာ္ေလ့ရွိတယ္
ပုရစ္ဟာလဲ တြင္းေအာင္းသတၱ၀ါ တေကာင္ပဲ၊ သူတြင္းေအာင္းၿပီးရင္ ဘာေတြလုပ္လဲေတာ့ မသိဘူးေပါ့ ။

ရာသီသိပ္ပူလာၿပီးေနာက္ မိုးစ ရြာရင္ ပုရစ္ဟာတြင္းထဲကေန ထြက္လာတယ္
ကခ်စ္ေမာင္ကေတာ့ မယ္သန္ နဲ႕ေဟမာ နားပူနားဆာလုပ္လြန္းလို႕ နားပူလာရင္ နားေအးေအာင္ အၿပင္ကိုလိုက္ပို႕ရတယ္ ။

စေလမွာဆိုရင္ေတာ့ မိုးဦးေပါက္မွာ ပုရစ္ေတြထြက္လာရင္ ဓါတ္တိုင္ေတြေအာက္မွာ ပုရစ္လိုက္ေကာက္ၾကတယ္ ။ ဓါတ္တိုင္ဟာ ၁၅ ေပအထက္ၿမင့္တယ္ဆိုေတာ့ ပုရစ္ဟာ ၁၅ ေပအၿမင့္ထိေတာ့ ပ်ံနိုင္တယ္လို႕ ေၿပာရမယ္ ။ အၾကာၾကီးေတာ့ မဟုတ္ဘူး ဖုတ္ ဆို ၿပဳတ္က်လာတာ အဲေတာ့မွ သြားေကာက္ ပလတ္စတစ္အိတ္ထဲထည့္ရုံပဲ ။
ပုလင္းရွိရင္ ပုလင္းထဲ ထည့္ၾကတယ္ ။
ပုလင္းထဲမွာေနရတဲ့ပုရစ္ဟာ သူ႕ရဲ႕ ေၿခတံလက္တံေတြကို ဆန္႕ထုတ္ဖို႕အခြင့္အေရးမရရွာဘူး ။
ကခ်စ္ေမာင္လဲ အဲလိုပဲ queen size ေမြ႕ယာေပၚမွာ အတူအိပ္ၾကတဲ့ မယ္သန္နဲ႕ ေဟမာကလဲ အေကာင္ၾကီးေတာ့ သူ႕ေၿခတံ လက္တံေတြကို ဆန္႕ထုတ္အိပ္ဖို႕ အခြင့္အေရးမရွိရွာဘူး ကၽြတ္စ္ ကၽြတ္စ္


ပုလင္းထဲက ပုရစ္ကို အရြက္ေလးေတြခူးေကၽြးတယ္ အေ၀ရာရြက္အညြန္႕ဖ်ားေလးေတြေရာေပါ့ ။ အညြန္႕အဖူးက သိပ္မစိမ္းလို႕လားမသိ ပုရစ္ဟာ ရင့္တဲ့အစိမ္းေရာင္ကို ပိုစားတယ္ အဲလိုဆို ကိုယ္ေကၽြးတာကို ႏုႏုဖတ္ဖတ္ေလးမစားပဲ ရင့္တဲ့အစိမ္းကိုစားရမလားလို႕ မခ်င့္မရဲ အားမလို အားမရၿဖစ္ရတယ္ ။
ကခ်စ္ေမာင္လဲ အဲလိုပဲ အဲလိုပဲ ရင့္တာကို ပိုၾကိဳက္တယ္ပဲေၿပာရမယ္ ကိုယ့္ကို ယူတာပဲၾကည့္ေတာ့ ဟမ္ ။
ပုရစ္ရဲ႕ ေၿခေခ်ာင္းလက္ေခ်ာင္းေတြမွာ အေမႊးအၿမွင္ေလးေတြ အမ်ားၾကီးရွိသလို႕ ကခ်စ္ေမာင္မွာလဲ အဲလိုပဲလို႕ :P


ပုရစ္ကိုမေၾကာက္ေပမယ့္ သူ႕မ်က္လုံးကို တည့္တည့္ေသခ်ာမၾကည့္ၿဖစ္သလို ကခ်စ္ေမာင္မ်က္လုံးကိုလဲ သိပ္မၾကည့္ၿဖစ္ဘူး (အရပ္ခ်င္းကြာလို႕)
ပုရစ္ကို မစားဖူးလို႕ စားမၾကည့္လို႕ သူ႕အရသာကို ၾကိဳက္မၾကိဳက္မသိေပမယ့္ ကခ်စ္ေမာင္ ကိုေတာ့ ၾကိဳက္ပါတယ္လို႕ :P

Happy Mother Day !2016

ေလာကမွာ သမီး နဲ႕ မေအ ဆိုတာ သိပ္ခ်စ္ၾကတယ္ဆိုတာေၿပာေနစရာမလိုပါဘူး ။

 

ကိုယ့္အေမ နဲ႕ ကိုယ္ သိပ္ခ်စ္ၾကသလို သမီးေလးနဲ႕ ကိုယ္နဲ႕လဲသိပ္ခ်စ္ၾကတယ္ ။

အခ်စ္ခ်င္းတူေပမယ့္ ခ်စ္ပုံခ်စ္နည္းခ်င္းေတာ့ ကြာၾကတယ္ ။ 

ကိုယ့္အေမ နဲ႕ ကိုယ္ ခ်စ္ၾကေပမယ့္ မေႏြးေထြးဘူး ။

 

 ကိုယ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ၾကားထဲမွာ ကယုကယင္ ပူးကပ္ခၽြဲႏြဲ႕ တီတာ တာေတြမရွိဘူး ။ ကိုယ္မွတ္မိသေလာက္အရြယ္ကေန အခုထိ အေမ့ကို ခ်စ္ပါတယ္၊ ခြဲေနရတာအေမတို႕ကို သိပ္လြမ္းတာပဲလို႕ ပါးစပ္ကေန တခါမွ ထုတ္မေၿပာဖူးဘူး ။ အေမ ကလဲ အဲလိုတခါမွ ထုတ္မေၿပာဖူးဘူး ။ ထုတ္မေၿပာေပမယ့္ အေမ က ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္ယုံပါတယ္ ။ အေမ က သိပ္ခ်စ္ႏိုင္တဲ့သူတေယာက္ ။ ကိုယ့္ကိုတင္မဟုတ္ဘူး အေဖနဲ႕ ေမာင္ေလးကိုေရာ သူ႕အမ်ိဳးေတြေရာ အေဖ့အမ်ိဳးေတြေရာ ပတ္သက္ဆက္စပ္တဲ့သူေတြအတြက္ အပင္ပန္းခံ ေစတနာထားနိုင္သူတေယာက္ပါ ။

 

ကိုယ္နဲ႕ သမီးေလးကေတာ့ သိပ္ကို ပူးကပ္ေနၾကတယ္ ။ ဒီမွာေတာ့ ဒီလူ ဒီလူအၿပင္ တၿခားခ်စ္စရာလဲ ရွားလို႕ေနမယ္ ။ တခ်ိန္လုံး ပူးကပ္ ေနၾကတာပဲ ။ ပုံစာအုပ္ဖတ္လဲ သူက ကိုယ့္ကို မွီထားမယ္ ၊ အိပ္ယာ၀င္လဲ ဖက္ၾက ခြၾက ။ အိပ္ယာႏိုးလဲ အိပ္ယာထဲမွာ နွပ္ၿပီး ပူးကပ္ၿပီး ဇိမ္လုပ္ေနၾကနဲ႕ ။ ဒီၾကားထဲ ေမေမ ေဟမာ့ကို ခ်စ္လား၊ ေဟမာ ေမေမ့ကိုခ်စ္လားဆိုတာလဲ ေမးေနၾကေသးတာ ။ နမ္းတာေတာ့ ေၿပာမေနနဲ႕ သမီးဟာ မေအကို မ်က္နွာေလးကိုင္လိုက္ ဆံပင္ေလးကိုင္လိုက္ ေမးေစ့ကေန ကိုင္ၿပီး ၿပဳံးၾကည့္လိုက္နဲ႕ ။

 

မွတ္မိေသးတယ္ ..

မနွစ္က အေမ့အိမ္ၿပန္ေတာ့ ကိုယ္ထိုင္ေနတဲ့ခုံ ေပၚကို သမီးက တက္လာၿပီး ကိုယ့္ကို ဖက္ထားတာကို ၊ ေနာက္ေတာ့ ထုံးစံအတုိင္း နမ္းလိုက္ ၾကည့္လိုက္နဲ႕ ကိုယ္ကလဲ သူ႕ ေၿခေထာက္ေလးကို ေပြ႕ၿပီး ပိက်ိမေလးက ေမေမ့ကို ခ်စ္တာလား ဟုတ္လားနဲ႕ ေၿပာေနၾကေတာ့ အေမ က ေငးၿပီးၾကည့္ေနတာ..

 

အဲဒီအၾကည့္ကို ကိုယ္ ခံစားသိလိုက္တယ္ ...

 

ၿပန္ေၿပာၿပဖို႕ ေတာ္ေတာ္ ခက္တဲ့အၾကည့္

ကိုယ္လဲ ေတြးမိတယ္ ဟုတ္ပါရဲ႕ ကိုယ့္မွာ သမီးေလးကို ခ်စ္တယ္ေၿပာရတာမေမာႏိုင္မပန္းႏိုင္ ၊ သမီးေလးဆီက ခ်စ္တယ္ေၿပာသံကိုလဲ အထပ္ထပ္အခါခါၾကားရလဲ မတင္းတိမ္ ။ အေမ့ကိုေတာ့ ခ်စ္ေပမယ့္လဲ မေၿပာမိဘူးရယ္ လို႕ ... အဲလိုပဲ ၿဖတ္ခနဲ ေတြးမိေပမယ့္ သမီးဆီအာရုံေရာက္သြားေတာ့လဲ မေၿပာၿဖစ္ေတာ့ဘူး ။

ဒီေန႕အထိလဲ မေၿပာၿဖစ္ပါဘူး ။

 

 

တကယ္ေတာ့ ေၿပာေနမက်ေတာ့လဲ စေၿပာဖို႕က အေတာ္ခက္တာရယ္ ။ 

အေဖ နဲ႕ အေမ့သာ မေၿပာၿဖစ္တာ ။ ကိုယ္တို႕ အူဘီအိမ္အခန္းထဲမွာမ်ား ခ်စ္တယ္ ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ့ အသံေတြ လွိဳင္ လို႕ ။ အခ်စ္သံ ေလလွိဳင္းၾကမ္းတာနဲ႕ အခန္းနံရံေတြေတာင္ အက္ေၾကာင္း ထ ေလာက္ပါရဲ႕ ။

 

ကိုယ္မေၿပာၿဖစ္ေပမယ့္ ကိုယ္ခ်စ္တယ္ အေမတို႕အတြက္ အၿမဲေတြးေနတယ္ ရင္ထဲမွာ အေမ နဲ႕ အေဖ အၿမဲရွိေနပါတယ္ ဆိုတာ သူတို႕ လဲ ခံစား သိၾကမွာပါ ။

သိလဲ သိ ေၿပာလဲေၿပာရမယ္ေပါ့ေလ ။

အခ်စ္ဆိုတာ ေၿပာသူေရာ ၾကားရသူအတြက္ပါ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္ ပီတိၿဖစ္စရာ စကားမဟုတ္လား ။